அலைஞனின் அலைகள்: கணம்

We have Nothing Against the People We_Occupy

2008-12-29T11:01:00.000-05:00

We have nothing against the people you_name_them –
But against the people we_name_them.

We have nothing against you_name_it –
But against we_name_it.

We have nothing –
But AGAINST.
Against against,
we have nothing;
nothing against
-again, against.

You_Name_Them, "Against_Them."
Them_We_Name....
....................Them_Nothing.

-/.
'08 Dec., 29. Mon. 09:15 EST

Photo: CNN Website Screenshot on 29 Dec., 2008 Mon @ 9:10 EST

பெயர்ப்பிலே சுடப்பட்டது

2008-12-25T14:08:00.001-05:00

Shot in Translation

who shot the fascist at point-blank?
- the one the fascist called a fascist.

பாசிஸ்ட்டை சுட்டதார் நெற்றிப்பொட்டில்?
- பாசிஸ்ட், பாசிஸ்ட் என்றவன்.

-/.
'08 டிசெம்பர் 25, வியாழன் 13:45 கிநிநே.
படம்: நன்றி http://rosemayr.blogspot.com/2008/12/blog-post_14.html

அலைகளை

2007-04-28T09:03:00.000-05:00

அடிப்படைப்படம்: '06 டிசெம்பர்
1600X1200

சுவரின் சுண்ணாம்புச்சிதிலத்தோடு மோதும்
ஒரு குருட்டுக்கடுவன் பூனையினது விடிகாலை.

சொடுக்கிச் செய்தி சூப்பிக் கக்கின சக்கையுட்
சொட்டின குருதியைக் குட்டிக்குச் சுட்டும்
பெருவிரல் தள்ளி ஊட்டும் அவம், நிகழ் படலம்.
கால் அவிழ்ந்தலையும் குட்டிக்கு,
பாலின் தவனம்; பருக்கையில் கவனம்.

சொந்த நிழலைக் கௌவிச் சீறலும் பிராண்டலும்.
சாம்பலாய்க் கழியும் முதுமயிரைக் கிளைந்து
சாளரக்கண்ணாடி விரியும் நாளழியா எச்சத்துவீரம் .

ஒரு கிழட்டுப்பூனையின் உலகம் புழுத்துப் போன
ஒரு பழைய சொற்புரட்சிக்காரனின் பாலைத்தறை.
எழுத்தும் கருத்தும் நெம்ப முடிவதெல்லாம்
வெடிக்கப் பூனையும் நெளிபுழு என்பதைத்தான்.

களமோ காகிதமோ அடி வெம்பிச்சூம்ப
புரட்சி பெயரலையும் மினுங்கற்றுகளெதுவும்
தவழும் குட்டிகளின் குறளும் விரல்களின்
பாற்றவனத்திலும் பருக்கைக்கவனத்திலும்
நுழைந்து ஒளிந்து கொள்ளும் காலவனமாகிறது.

போக்குகிறகாலத்தில்
அவரவர் புரட்சியை அவரவரும்,
போகிறகாலத்தில்
போசனபாசனத்தை போவார் வருவாரும்
தத்தெடுத்துக் கொள்கிறார்கள்.

சுற்றிச்சுட்டியோடும்
குச்சின் தளத்துள்ளே
அளைந்து உதிர்முடி
அலைந்து கொண்டிருக்கும்
பூனைக்கால்கள்
எட்டு
உடைத்தது என் குச்சு;
பெரியன நான்கு;
பிஞ்சுகள் நான்கு.

மேலே பூனை நட
பின்னே நீ தொடர்.
கீழே குட்டி நகர்
பின்னே நான் தொடர.....

ஒரு சரிந்த தொப்பிக்காரன்
இன்னும் சாட்டுக்கேனும்
விரட்டிக்கொண்டிருக்கிறான்
என்னை,
ஒரு சாந்தமுனி
பின்னும் ஆட்கவிந்து
முடக்கிக்கொண்டிருப்பதைப்போலவே.

சுவரின் சுண்ணாம்புச்சிதிலத்தோடு மோதும்
ஒரு குருட்டுக்கடுவன் பூனையினது
காலையைப் போன்றவைதான்,
கழிக்கும் மதியமும்
கருங்கும் மாலையும்.

சித்தக்குறி சற்றுச்சிதறிய
எட்டுக்காற்பூச்சியின் வட்டக்கண்கள்
எத்திசைப்பட்டவை?

'07 ஏப்ரல் 28 சனி 09:00 கிநிநே

இவை பற்றி ஏழு கருத்துகள்

2007-04-27T13:24:00.000-05:00

குழப்பம்
'07 ஏப்ரல் 27 வெள்ளி 14:20 கிநிநே

1. இவை பற்றி ஏழு கருத்துகள் எனக்குண்டு.
2. இவை பற்றி ஏழு கருத்துகள் உனக்குண்டு.
3. இவை பற்றிச் சொல்லாத கருத்திரண்டும் இவற்றுள் அடக்கம்.
4. இவை பற்றி ஒளிந்து, இன்னும் கிடைக்கலாம் கருத்திரண்டு.
5. என் ஏழு கருத்துகளும் என் சொந்தக்கருத்துகள் என்பதற்கில்லை.
6. உன் ஏழு கருத்துகளும் உன் சொந்தக்கருத்துகள் என்பதற்கில்லை.
7. எதைப் பற்றியும் ஏழு கருத்துகள் எவர்க்குமுண்டு
- சொல்லாத இரண்டு, ஒளியும் இரண்டு, சொந்தமில்லாதவை என்றும் உள்ளடங்க, அடங்காதிருக்க.
'07 ஏப்ரல் 27, வெள்ளி 13:40 கிநிநே.

தலைப்பூவின் தோட்டக்காரன்

2007-03-12T02:06:00.000-05:00

பின்னிரவுக் குடிநீருக்குக்
கடக்கும் வேளையிற்
கட்டிலைப் பார்க்கிறேன்.

நடுமதிய வெயில் துவளுஞ் செடி
தூங்கும் இரவின்பின் என் கட்டில்

தளிரின் தலை நுனியில்
கனவில் முனை துளிர்
ஒரு பூ; சூரியகாந்தி;
தூங்கும் செடியின்
தூங்காக் கண்பூ திசை
திரும்பித் திரும்பி
வானம் விரித்ததாம்
கனவு.

பூவைப் பிய்த்துப்போட
கழுதைப்புலி அலையும்;
கழுகு தாழும் அலை எழும்;
எலி பல் நன்னச் 'ச்சச்'சிடும்.

ஓரடி ஏற்றத்தில் இரு படி
மாடி கடக்கும் மாவீரனாம்
பூவின் தோட்டக்காரன்; காண்,
மனிதசாத்தியத்தின் உச்சக்காரன்.

கனவுச்செடி,
கழுதைப்புலிக்கும்
கழுகு, எலிக்கும்
கவலைப்படாது
பூ
பல் பால் விரிய
விடியத் தூங்கும்
கை வீசி இங்கும்
கால் வீசி அங்கும்.

தோட்டக்காரன் தொலைவைத்
துளைத்துப் பார்த்தான்.
ஈரப்பலகணிக்கப்பால்
பால் பனியும் அழுத்தி இருள்
மரங்கீறு முகிலைக் கிழித்து
நில....................?
'06 மார்ச் 12 திங்கள் 02:21 கிநிநே.

சுழி

2007-01-10T19:33:00.000-05:00

படம் மூலம்

ஒலி
யடங் கெழுத்
திடுங்கு சொல்
தின் வரி
கழி வசன
முண் பந்தி
மூ டுரை
யமிழ் மொழி
தின்னா தெனைத்
தின்னு விமர்சன
வெளி கடந்ததற்
கொன்றுண்டு
உத்தரவாதம்

'06 ஜனவரி 10 புதன் 00:50 கிநிநே

வாலைத் தின்னுதல்

2007-01-05T01:39:00.000-05:00

படம் மூலம்

நன்னும் வாலைப் பின்னால் தின்னும்
பாம்பு
முன்னம் ஒளி மின்னுமெனத்
தின்றது முழு நிலா அன்னம்;
கிரகணம்
தன் வாலை நன்னும்
கழிவிரக்கம் இன்னும்
உன்னி உன்னி உண்ணத்
தன்னைப் பின்னைத் தின்னும்
எண்ணம் இன்னும் முடியாமல்
பாதி ஒழித்து மீதி திணறும்
முழி

அரைவிழுங்கு சர்ப்பத்தே
கரிமம் பச்சாபாதமின்றிப்
படம் கனவு பிய்த்தான்
வேதிமம் ஹெகுலே

'06 ஜனவரி 05 வெள்ளி 01:20 கிநிநே

கடந்து பெருக்குவார் களம்

2006-10-25T22:16:00.000-05:00

படம் மூலம்

ஆற்றைக் கடப்பாருக்காய் அப்பத்துடன் காத்திருப்பேன்
- அன்றலர்ந்த அரைத்துண்டு அப்பம்
உடன் தேங்கு துளி பருகுநீரும் வரளும் வெயில்.

அக்கரையிருந்து அவர் வருவார்; ஆறு பிரிய
அலை ஒழுக, மச்சம் மருண்டு வழி விழி அலைய,
வண்டல் விரல் வேர் விழுத்தி வருவார் தலை
ஒளிய ஒளி காலும் முகபாவம்,
முதிர்ந்திழிந்து கணம் குழவி முறுவல் படர்ந்தொழிந்து
களை பெருகிக் களைத்திளைத்து அழிய எழில் துளிர்போடும்.

அவர் வருவார்; முகம் சோர்ந்து கை நீண்டு
தொங்குமெனைக் காண்பார்; அப்பம் கேட்பார்.
வேர்வைக்கை பொத்தி வைத்த துண்டு வைப்பேன் பாதம்.
தொட்டெடுப்பார். தட்டுத்தட்டாய்ப் பெருகும் ரொட்டி.
ஒன்றுண்பார்; மீதி உன்னதென்பார்;
தாகத்துக்கொரு துளி தாவென்பார்; நானளிக்க
நனைத்து நா தடவ நீர் ஊறும் கலயம்.

வழி பார்த்து மேல் நடப்பார்; வாழ்த்தியிருப்பேன்,
"வழங்கினை வாழி நீ! வளர்த்தனை வாழி நீ!!"

என்னிடத்தை எப்போது எவரெடுத்து ஒப்பென
உம்மிடத்தே தந்தாரென்றெண்ணியெண்ணி
மாய்வேன்; எதுவுங் காணாராய் எட்டிப் போவார்
துல்லியமாய்த் தொட்டு வைத்த பொட்டாய்
தொலைதூர முற்று வைப்பார்.

எனதான
அரைத்துண்டு அப்பமும் சொட்டு அத்துளி நீரும்
மட்டுமே இப்போதும்
சப்ப ஒட்டும் நான்.

'06 அக்., 25 புதன் 16:30 கிநிநே.

தலைப்பிலிகள்

2006-07-25T10:24:00.000-05:00

பரிக்ஷித்துக்குப் பழத்துள்ளே வந்துபின்
என் நினைப்புள்ளே நெளிகிறது

~~

முறிந்து கிடக்கிற வானவில்மேலாய்
நடந்து போகிறவன் பாதம்
நோகக் குத்தும் மேகம்.

~~

ஆண்டுக்கொரு முறை அயர் உரித்துப்
பார்க்கவும் நீங்காது கிடக்கிறது
ஓரிரு பழநேரம்.

~~

---> வந்த தடங்களை மூடத் திரும்பிச்
செல்ல வந்த தடங்களை மூடத்
திரும்பிச் செல்ல வந்த தடங்களை
மூடத் திரும்பிச் செல்ல வந்த
தடங்களை மூடத் திரும்பிச் செல்ல --->

~~

வட்டத்தைக் கீறினோம்; அதைத் தொடச்
சிறு உள்வட்டங்கள் கீறினோம்; உள்
விட்டங்கள் நிரப்ப, சின்னஞ்சிறு ஆழ்
வட்டங்கள் கீறினோம்; ஆழ்வட்டங்களை
நிரப்பிக் குவிக்கும் நுண்வட்டப்புள்ளி
ஒன்று நான்; மற்றவை மற்றோரெல்லாம்.

'06 ஜூலை 25 செவ். 11:26 கிநிநே.

கோடு போடுதல்

2006-07-25T08:53:00.000-05:00

தான் தோன்றி
நெடுக்கப் போடுகிறேன் கிடைக்கோடு
குறுக்காய்
செங்குத்தி உன் நிலைக்கோடு
அடி இரண்டு பக்கம் நகர்ந்து
போடுகிறேன் இன்னோர் நெடுங்கிடை
உயர்ந்து நிலை இரண்டடியாய்
கிளைக்கிறது உன் குறுக்குநிலை.
அடுத்து எழுந்து அடி உயர்ந்து நான்
போடும் கோடு,
எனக்குக் குறுக்கு, உனக்கு இணை
என்ற பின்னால், சடக்கென
எதுக்குச் சரிகிறது கிடையில்
உன் நெடுக்கு?

'06 ஜூலை 25 செவ். 09:44 கிநிநே.

வி.ப.த.எ.

2006-05-04T03:13:00.000-05:00

விருந்துக்குப் பழரசம் தயாரிப்பது எப்படி?
கவலைப்படாதீர்கள்; மிக இலகு.

விதைகளை நாட்டவேண்டாம்;
விடிகாலை நீர் ஊற்றவேண்டாம்;
உரங்களைச் சேர்க்க வேண்டாம்;
மரங்களைக் காக்கவேண்டாம்;
பழங்களை,
......................பார்க்கவே வேண்டாம்.

பொடிநடையில், கடையிற் கிடைக்கிறது
பொதிபடுபழரசப்பொடி; பழமே சேராது
வேதிம நறுமணமூடி, பழப்பொடி;
தோடை தொடங்கி தூரியன்வரை, பல பள
பழப்படங்களோடு பெட்டியுட் பக்குவத்தில்.

விருந்தினரை எண்ணிக்கொள்ளுங்கள்.
வெறும் நீரை முகந்தோ முகராமலோ
இறைந்து நிறையுங்கள்; அளந்து சீனி
கலந்து கொள்ளக் கைநுனியிற் கரண்டி;
விருந்தினர் தேர்வில், விரும்பின தேர்வில்,
ஒரு சிட்டிகை தோடம்பொடி
..................................தூரியன்பொடி
.................................புளிப்பொடி
................................ப்ரூன்பொடி.

வரும் விருந்துக்குப் பழரசம் பரிமாறுவது இலகு.

~~

அரசியற்கட்டுரை அமைப்பது அடிப்படையிற் சுலபம்;
மனிதநேயக்கட்டுரையுங்கூட.

ஒரு சிட்டிகை பாசிசப்பொடி
..................................தேசியப்பொடி
..................................புலிப்பொடி
..................................புனுகுப்பொடி

'06 மே 04 வியாழன் 04:05 கிநிநே.

நி. நி. இ

2006-04-28T17:21:00.000-05:00

நினைவு படுத்திக்கொள்ள நிகழாதவை இருக்கின்றன

அறிந்தவனுக்கு சேவல்
கடன் இருக்கிறது. கொடுத்துவிடுங்கள்.

முடிந்தால் முடிக்கப்படாத
என் பிரசினத்தை முடித்துவிடுங்கள்.

கண்கட்டைக் கொஞ்சம் நெகிழ்த்துங்கள்.

சொல்ல அவ்வளவுதான். சுடலாம்.

28 ஏப்ரல், 2006 வெள்ளி 18:17 கிநிநே.

நாட்கணக்கு (தடவைகளில்)

2006-04-27T14:59:00.000-05:00

Nicanor Parra இன் Misiόn Cumplida இனைத் தழுவியது

அவத்தை

2005-11-10T05:29:00.000-05:00

இடைவிடா இருநாட்களுக்கு
இறந்தார் பற்றிப் பேசுகிறோம்;
எம்மைப் பற்றி இருந்தது பற்றி
எதுவும் பற்றாது இறந்தது பற்றி
இருப்பைப் பற்றி இறப்பது பற்றி
அன்று பற்றி இன்று பற்றி
கலந்தது பற்றிக் கரைவது பற்றி
இருந்ததெல்லாம் பேசி இழந்த பின்
அறுந்திருக்கிறோம் அடுத்தோர்
இறப்பாரை எதிர்பார்த்து.

அவமூடும் அவத்தை
ஆங்கு.

'05, நவம். 10 வியா. 04:38 கிநிநே.

உதிர்

2005-10-25T14:00:00.000-05:00

ஒவ்வொருவரிடமும் இன்னொருவர்
எதையேனும் எதிர்பார்க்கின்றார்.
மண்ணிடம் மரத்தை
மரத்திடம் கிளையை
கிளையிடம் இலையை

இலையிடம் நீ
எதை எதிர்பார்ப்பாய்?

எவரும் கேட்க முன்,
இலையிடம் சொல்லாம்:
"எதையும் சொல்லாமல்
உதிர்ந்து
விடியமுன்
மண்ணிடம் போ."

'05, ஒக்., 25 செவ். 14:33 கிநிநே.

கண்நகரம்

2005-10-22T15:46:00.000-05:00

'05, செப்., 19 திங் 18:05 கிநிநே.

நகரத்தில்
கண்களை அணிந்துகொண்டவர்களின்
நெளிபாம்புத்தெரு முளைத்தது தனியாய்.

ஒற்றைப்பாவனைத் தொடுவில்லை போல்
கண்கள் எடுத்துப் பொருத்தி நடந்தது தெரு.

அணிந்த கண்களுக்கு அணிந்துரைக்கண்கள்
அடுத்து முளைத்த தெருவில் கிடைத்தன.

கண்களுக்குக் கருத்து எதிர்த்து(ம்) முளைக்க
இன்னொரு தெரு கிளைத்து முளைத்தது;
சின்னச்சீசாவில் சொல், நீர், சுரணை
- வியாபித்துச் சூடு பிடித்தது வியாபாரம்; விழி.

அணிந்த கண்களை அவிக்கத்
தேவை பிறக்காதாவென்றால்,
அதுவும் தொடர்ந்தது; அப்பால்
தழைத்தது அவிகரணர் தெரு.

அவித்த கண்கள் -> அழிந்த கண்கள் ->
அவிழ்த்த கண்கள் -> கழித்த கண்கள்
கழித்ததைக் கிளற முளைத்த சிறுவர்
பொம்மைக்குப் பொருந்தப் பொறுக்கின
கண்களால் பிறந்துழன்றன இரண்டு
பிள்ளைத்தெரு, பொம்மைத்தெரு.

பொறுக்கலின்பின் பொருந்தலின் பின்
இழிந்தவை குவித்து எரிக்கப் புகுந்தார்
இருந்திடத் தெருவொன்று இறங்கிட நகரினில்...

.....கண்களால் தின்றார்;
........கண்களால் கேட்டார்;
...........கண்களால் தொட்டார்;
.................கண்களால் நுகர்ந்தார்.

.................கண்களை நுகர்ந்தார்;
...........கண்களைத் தொட்டார்;
........கண்களைக் கேட்டார்;
.....கண்களைத் தின்றார்.

இந்திரன் தோல், தெரு சமைத்த மாபூஸ் நகரில்
பாகர்கொல் மதயானை கால் தழுவித்தடவி
அலைந்து திரிவர் கண்ணணி அலங்காரிகள்.

'05, ஒக்., 22 சனி 17:50 கிநிநே.

கூட்டிணைக்கப்பட்ட சே

2005-09-16T17:02:00.000-05:00

'05, செப்., 16 வெள் 17:34 கிநிநே.

'Che' Incorporated

தோரோ கடனட்டைக்காய்த்
தவளைக்குளம் தூர்த்தார்
ஐயன்ஸ் ரீன் பென்சில் விற்க
வகுப்பு இரண்டுக்குப் போனார்
உலூதர் கிங் வாய் பொறுக்கி
விற்றார் கடித்த அப்பிள்.

பின்னால்,
ஆடி வெக்கை மதியத்தில்
ஒரு கோகாகோலாவுக்காய்
காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டான்
என் ஐயன்.

வேறாய்ச் சிந்தி!

வேறேதும் சிந்தி!!

'05, செப்., 16 வெள் 18:00 கிநிநே.

சேற்றுச்சங்கதி

2005-08-29T11:17:00.000-05:00

'05 ஓகஸ்ற், 28 ஞாயிறு

The Swamp Thing

நிர்ச்சலனத்து நீர்ப்பரப்பிருந்து
பட்டென் றெழுந்து வருகிறது;
சேற்றுக்காலிரண்டு முன்தூக்கி
ஆற்றா மூர்க்கத்தே அலறும்;
மூசுமூச்சு முழுவெப்பம்.
ஆள் தின் எண்ணம்
மின்னும் நகக்கண்.
சொட்டு நீர், சுரி சிலும்பிச்
சுற்றுதோல் உரித்தெறியும்.

உற்றுப் பார்க்கமுன்னால்,
உடுக்கு மொரு நரத்தோற்றம்.
மிடுக்கோடு செருகும்
ஒரு தொப்பி
மேலோ ரிறகு
பத்துப்பேனா
பளபளக்கச் சட்டை
சொட்டு விழியன்பு
மொத்தச்சப்பாத்து

கத்தைத்தாள்,
மடிக்கணணி
கை(ப்)பற்றிக்
காதை மட்டும்
கழற்ற மறுத்துக்
கடந்து நடக்கும்.

அலைச்சத்தத்தில்
கூட்டச்சனத்துள்
எட்டிக் கலக்கும்
இன்னோர்
அப்பனாய்
அண்ணனாய்
புத்தனாய்
புதல்வனாய்
போதிசத்வனாய்
புத்தகப்புழுவாய்
மெத்தப்படித்தாரின்
மொத்த வாணிகனாய்.

உரித்துக் கரைகாயும்
தோற்சொரசொரப்பு,
பற்ற
வரும்
மாலை.

'05 ஓகஸ்ற், 28~29 ஞாயி.~திங்.

சொல்

2005-08-26T13:52:00.000-05:00

உணர்வு

காலக்குருதி மெல்லத் துளை
காலிடைச் சிந்தத் தள்ளும்
செயல் பொறுக்கிப் பாதம்,
தக்கிட, தடக்கித் தக்கிட,
நடை.

அள்ளும் காற்று; கொல்லும் வெயில்;
வெள்ளம் மழை; எல்லாம் சமமாம்.
கணம் தரியான், நாளெல்லாம்
நசிகின்ற சனங்களுள் நெரியக்
கசியும் ஊனாய்க் கலக்கின்றான்.

நேரென நிலையாக் கண்ணன்
தனைத் தின்னு பசியும் தின்று
ஆலென விரி திரிசடையில், நினைவு
ஆர் தேடியலைவான் இவ்வண்?

சிறு பூனைக்கும் மணிகட்ட
பெரும் போக்குக்காட்டும்
அசலும் நகலும் அரைத்துக்
கைபிசை அழுக்கு நகரிலே
எது தேடி அலைகிறான்
இத்தோட்டி?

காத்து ரயில் பார்த்த காரிராப்
பொழுதொன்றில், மூசி விரை
கடப்பான் முணுமுணுத்தான்,
"எட்டி ஆள் நடக்க
எத்துணை இடமிருக்க
எதற்காய்த் தரிப்பான்
இத்தனை நாள்?"

தனக்கா சொன்னான்?

'05 ஓகஸ்ற், 26 வெள்ளி 14:35 கிநிநே.

நிறுவுதல்

2005-08-23T02:27:00.000-05:00

காயைக் கனியென்று விடாமல்
நிறுவிக்கொண்டிருப்பவனுக்கு
உதவ விரும்புவோனுக்கான
இரு துணைக்குறிப்புகள்:
அடித்துத் தடி கனிக்கலாம்; வெம்மைக்
குருதியில் ஆழ முக்கிக் கொடுக்கலாம்.

'05 ஓகஸ்ட், 23 செவ். 03:26 கிநிநே.

தவளைப்பகுப்பாய்வு

2005-08-15T14:42:00.000-05:00

'05 ஓகஸ்ற் 14, ஞாயி. 11:58:45 கிநிநே.

எரிக்கும் வெயிலில்
எறிந்து கிடக்கிறது
நிழல் சிலுவை.

ஆடு மேய்ப்பர்கள் பேரில்
மேரி மக்தலேனா பேரில்
உருண்டு வரும் போகும்
மனிதச்சுமைமூட்டைகள்
மரமூட்டைத் தறிக்கும்
முதுகால் முதுகென்பால்.

தறித்து வெக்கை தகித்த
பசுமரத்தை பாவக்குருதி
ஒழுக்கித் தகைத்தார்; கழு
வலிக்கும் முள்முடிக்கும்
துளைந்த மூவாணிக்கும்
பாவச்சுமை பாய்ந்து.

இன்றைக்கு, நாள் மூன்றில்
ஆவி உயிர்த்தெழக் கல்வாரி
சேராது எரியச் செத்த சிலாகை
மரச்சிலுவைக்குத்தான் தேவை
சின்னதாயேனும் அஞ்சலிக்கவி,
அமைதி வழிபாடு, அடையாளம்;
வேண்டினால், கூட மூன்று
கூராணிகளுக்கும் குருதி
குத்துப்பட்டதற்காய் மேல்
முள்முடிக்கும் ஓரிரண்டு.

கொத்தித் தூக்குறு மேய்ப்பர்தம்
தொகைபாவம் சாய் சிலுவைதன்
பெருந்துக்கத்தைச் சேர்ந்திசையாய்
நாற்றிசையும் நாம் பாடுவோம், வா.

ஒவ்வொரு கைகூப்புக்கவிதைக்கும்
கரந்துண்டு ஒன்றுக்கு மேற்பட்டு
முளைமாற்றுக்கவிதை; எந்த கள
மாற்றுக்கவிதைக்கும் விதை சில
எதிர் மாற்றுக்கவிதை.

'05 ஓகஸ்ற், 15 திங். 15:11 கிநிநே.

இற்றைநான்

2005-08-08T17:30:00.000-05:00

ஓடுநாளில் எழுத,
ஒரு கவிதை
வரி
சொல்
எழுத்து

நாள்வீராங்கனையின் மரணம்

2005-06-29T11:55:00.000-05:00

'05 யூன் 27, திங். 11:05 கிநிநே.

கடந்த பாதையில் கழுத்தெறிந்து தழை
அறுந்த மரம் போல விரிந்து கிடந்தாள்.

நாள்,
ஒன்றில் ஆட்டும் காற்று
இரண்டில் தோல் சுருக்கும்
மூன்றில் மணக்கும் மூக்கு
மிதித்தும் உதைத்தும்
சிதைந்தழியும் சிறகு.

சிதை உச்சி வெயில்.

உறைந்து
ஒடுங்கும் விரல்கட்குள்
நன்னும் எறும்பு கிள்ளக்
கொஞ்ச இரை.

சின்னக் குருவி சில
இன்னும் காத்திருக்குமோ
தின்னும் திசை தேடி?

அடி
விரைந்து
நடப்பேன்
வீட்டுக்கு.

'06 ஜூன், 29 புத. 12:53 கிநிநே.

முடிக்காத நூல்

2005-06-09T11:13:00.000-05:00

'05 யூன் 08, புத. 18:21 கிநிநே.

இதுவரை முடித்த நூல்களைப் பற்றிச் சொல்லக் கேட்கிறாய்.
நாவுக்கும் கண்டத்துக்குமிடை சின்னச்சொல்லும் சிக்கிப் புதைகிறேன்.
ஈதரைப் போல் புலனுக்குப் பிடியுணாது, உள்ளவிந்து பெருந்துயர் விரிகிறது.

முடிக்காத நூலொன்று என் முன்னுக்கிருக்கிறது, பார்த்தாயா?

ஒரு கைக்குழந்தைக்கு முன் வந்த நூல்; தவழ்ந்திருக்கிறது கை;
முகம் தடவுண்டிருக்கிறது; தவறிக் கால் விழுந்திருக்கிறது விரிந்து;
முன் மயிர்க்கற்றை முன்னும் பின்னுமாய் விரல் உழன்றிருக்கிறது;
நடந்திருக்கிறது என்னுடன், நகர்வாகனத்தில், நடைவழித்தடத்தில்,
வந்தாரை வரவேற்க வான்விமானக்காண்கூடத்திருக்கை இடுக்குள்.
அந்த ஓரத்திற் பார், ஒரு முனை உள் நசுங்கிப் போயிருக்கிறது முகம்
- மரக்கதவிடுக்கில் என் கைத்தவறு; பின்னும் சொல் பேசாமற் தொடர்ந்து,
நெடுநாளாய் விரல் முடுக்கித் தடவித் தாள் விரித்துத் தட ஒளி காண,
முடிக்காத நூலொன்று என் முன்னுக்கு யோகத்தவமிருக்கக் கண்டாயா?
நிழல் நோகாமல், இதுநாள் முடித்தன எண்ணி எப்படி நான் சொல்வேன்?

இழைத்து முடிக்காத நூலொன்றைச் சுவைத்து முடித்த பின் வா;
எடுத்துப் படித்ததில், இணங்கிப் பிடித்ததைச் சொல்வேன் நான்.

'05 யூன், 09 வியா. 12:05 கிநிநே.

சட்டை செய்தல்

2005-06-03T11:20:00.000-05:00

'05 யூன் 03, வெள். 10:34 கிநிநே.

இந்தச்சட்டைதான் என்றல்ல, சட்டை வேண்டுமென்றே கேட்டிருக்கமுடியா "வயது,
ஐந்திலேதான் வாங்கித் தந்தேன்" என்றதைச் சொன்ன அப்பப்பா செத்துப்போனார்;
செத்துப்போனார் வாழ்ந்தபோது சிறுபொய் சொன்னதில்லை.

"உனக்குப் பிடித்த சட்டை" என அவர் சொல்லித் தெரியும். ஆனால்,
எனக்குப் பொருந்திய சட்டையா எனச் சொல்லமுன், பொக்கைவாய்ச்
சிரிப்புங் கழறாமற் செத்துப்போனார். பொருந்தித்தான் இருக்கவேணும்;
பொருந்திக்கொண்டிருந்ததாற்றான் பிடித்திருக்கவேண்டும் புள்ளிச்சட்டை;
செத்துப்போனார் வாழ்க்கையிலே சொன்னதில்லை சிறுபொய்.

தூசுப்பழசாய்ப் போனது காலம்; பூச்சட்டை இனி, பொருந்தா தெனக்கென்று,
புதுச்சட்டை விரும்பி எடுத்துப் போட்டாலும், அப்பப்பா சட்டை அதே சிறப்பு, காண்.
பக்கத்துவீட்டுப் பாலனுக்குப் பைப்பரிசு, "என் அப்பப்பா பேர் சொல்லிப் போடு;
உனக்குப் பிடிக்கும் இச்சட்டை"; பொருந்தாதென்றான்; என் பெருந்தன்மை
புரிய பொய்க் கைத்துப்பாக்கியும் போர்விமானப்பொம்மையும் கொடுத்தேன்.

"எனக்குப் பிடித்த சட்டை இது" என்றான் சுழன்று பறந்து மனை சுட்டுக்கொண்டே.

செத்துப்போனவர்போல சிறுபிள்ளைகளும் சொல்வதில்லை சிறுபொய்.

'05 ஜூன், 07 செவ். 12:56 கிநிநே.

தேடிப்போனவர்

2005-06-02T12:47:00.000-05:00

படம்: '05 யூன் 02, வியா. 11:36 கிநிநே.

சந்திக்கப்போனேன்; பாதி திறந்து கதவு;
தட்டப் பதிலில்லை; தள்ளித் திறந்தேன்;
அனைத்துமிருந்தது; அவரில்லை.

மேலே நாட்காட்டி; கை கிறுக்கிச்
செயல் சுட்டிக் குறித்த நாளிரண்டு;
தலை தொங்கித் தூங்கிய தொலைபேசி;
காது பொருத்திக் கேட்பானில், கீதம்
-பெண்சன்னக்குரலிற் புரியாத மொழி;
பாதி முடிந்த நீருடன் கோப்பை,
ஆவியுயிர்க்கும்; காற்றிலாடிக்
கலைந்த நீள்நரைமுடிபோல்,
கத்தைத்தாள், கட்டுரை பரவிக்
கிடந்த மேசையில் மீதிக்குத் தூசி
வெளிக்காற்றுக்குத் தவழும்; தாவும்;
தொடர, வளி வரத் திறந்த ஜன்னல்.
கழுத்து முடிச்சுக்காகும் நூலிரண்டு
தூக்கிச் சுருங்கு வெனீஸ்_படங்கு.
ஆள் அகல, வெளித்த கதிரையை
ஆக்கிரமித்தோர் விரிசட்டை; கறுப்பு.
வாய் திறந்த பை வளைந்து; கரி
முறிந்த பென்சில்_குழாய்; மேசை
கீழ் தரை குப்பை; குண்டூசி; கொழுவி;
துளைத்தறுந்த துண்டுத்தாள்; நாள் பல
தோய்க்காத தொப்பி; இணை சேர்ந்து
பிரி பாம்புக்கம்பி; சிவப்பு; சாம்பல்; கறுப்பு.
"நீயே கல்" என்று நாமமிட்ட நூல் மூன்று.
பாம்புத்தோல் தரைவிரிய, பாவும் கண், என்
கால்; காற்சட்டை; மேற்சட்டை; கையிரண்டு

நின்று இன்னும் பார்த்தேன்; நிமிடம்;
ஆள் இல்லை அப்பொழுதும்; அறைக்குள்,
இன்னும் பாவும் மோனம்; அதன்
பின்னும், மேற் பார்த்தேன்.

கணித்திரை காய்ந்திருந்தது
-"எதேச்சை நடை" என்றிருந்த
பகுப்பாய்வு வேதியல்; முட்டி
மோதத்தான் மூலக்கூறாம்.

அவரைக் கண்டேன்;
அப்படியே திரும்பினேன்.

பாதி திறந்த கதவு,
தட்ட, தள்ளச்
சொல் சத்தங்கெட்டுப்
பார்த்திருக்கட்டும்.

போவார், வருவார்;
வருவார், போவார்.

'05 மே, 02 வியா. 12:57 கிநிநே.

அகாலநிலை

2005-05-31T16:37:00.000-05:00

படம்: '05 மே 27, வெள். 14:18 கிநிநே.

மாதம் ஆறேழாய்,
ஆளாளுக்கு முடுக்குகிற நேரத்திலே சந்தித்துக்கொண்டிருந்தோம்
- அவஸ்தையை இறக்குமுன்னோ, இறக்கிக்கொண்டோ, பின்னோ.

நீர் பிரிந்தால், ஒரு வரியிற் காலநிலை கதையாகும்;
பிரியாமற் தடங்கின், குழாயின் வேகங்கூடக் குறையாகும்.
கை கழுவி, காற்றில் நானும் கடதாசியில் அவரும் காய,
மீள வரும் காலநிலை மெல்ல எமக்குள்,
குளிராய், சூடாய், காற்றாய்,
நேற்றுக்காய், நாளைக்காய்.

நான் கதவு திறக்க, தட்டு மேலுக்குப் போவார்;
அவர் திறக்கக் கதவு, நான், கீழ்த்தட்டுக்கு.

சென்ற நாளது ஏழாய், என் முடுக்கில்,
நான் போய் வருகிறேன் தனியாய்.

ஆள் பேரைத்தான் விட்டோம்; எண்ணிப்
பேசு எண்ணையேனும் பெற்றிருக்கலாம்
-என் மேலே படுவது கூதலா கொளுத்தலா
என இனி வேறாரைப் போய்க் கேட்பதாம் நான்?

'05 மே, 31 செவ். 17:27 கிநிநே.

மழைக்காலப்பெருவீதி

2005-05-26T13:04:00.000-05:00

படம்: '05 மே 26, வியா. 11:36 கிநிநே.

மழைக்காலப்பெருவீதிகள் என்ன செய்யும்?
எழுதிக் களைத்தெரிந்த எழுத்தாளனைப்போல்,
எண்ணம் மிதக்கத் தூங்கும் இரைமீட்டி.

நிறுத்தின கார்கள் பற்றி நினைக்கும்;
நிமிர்ந்த நெடுவரிக்கட்டடங்கள்
நிலைக்கக் கண் வெறிக்கும்;
நிற்கும் மரம் விதைத்தது, முளைத்தது,
பூத்தது, காய்த்தது, பழுத்தது, பட்டது,
விட்ட விழுது, கொட்டின இலை,
இளமையில் புழு கொத்திச் செத்த முளை
அத்தனையும் அலையும் அதற்குள்;
தார் கொதிக்கத் தகிக்காது
தலை தொலைத்த சூரியனைக்கூட
கார் மேகத்தூடு கண்தேடிக் கலங்கும்.
தனிமை தரை பிளக்கும் வழி.

எப்போதேனும் வருமொரு கார், புகை,
ஆளிரண்டு, அவசர இலைச்சலசலப்பு.
கணமிரண்டு கழியும்; ஒன்று, இரண்டு,
இன்று நிற்க உள்ளக்கனிவிருந்தால்,
மேலோர் அரைக்கணமும் மேவலாம்.
அதன்பின், ஆள் போகும்; கூடக் கார்;
மெல்ல, மீளத் தொடங்கும் இரைமீட்பு.

காலம் காரென்றால்,
வீதிகளுக்கில்லை பேதம்,
பெரிதும் சிறிதும்.

'05 மே, 26 வியா. 13:58 கிநிநே.

கிரகணம்

2005-05-22T04:19:00.000-05:00

மாலைப் பூங்காவில் ஆர்ப்பரிக்கும் ஒரு சிறுவன்:
"தெரிந்து கொள்! என் ஞானத்தந்தை தகியொளிச்சூரியன்,"
கை விரல் தூக்கி மேற்கு நிலம் முயங்கும் திசை நோக்கி,
காற்றை எதிர்த்துக் கதை சொல்லி, எரிசூட்டை மிதித்தான்போல்,
சுழல்வான்; சுழிப்பான்; அலைவான் கால் அங்கும் இங்கும்.

காதிலே குண்டலம் கண்டிலேன்; காததுவும் புண்டு தொங்கிலன்.
வாய் சொல்லுஞ் சொல் புரியாத சிறுபிள்ளையல்லோ இவன்!
"ஆர் சொன்னார்?" - அழுத்திக் கேட்டேன் - ஆனாலும்,
அடக்கிக் குரல் முடக்கி அவன் காதுக்கு மட்டும் எட்ட.
"அன்னை" என்பான், ஆள் காட்டினான், அருகொரு வாங்கில்.

குந்தி இருந்தாளைக் குறி வைத்துப் போனேன்; என்னதென்றாள்.
"நின் மகன் ஞானத்தந்தை ஞாயிறென்றான்" - நவின்றேன்.
கூசாமற் சொன்னாள், கூரான விரல், மேற்கைக் குறி வைக்க;
"ஞாயிறே ஞானமானவன்; ஞாயிறே ஞாலமானவன்;
ஞாயிறே நியாயமானவன்; ஞாயிறே நம்பகமானவன்;
ஞாயிறே விசாலமானவன்; ஞாயிறே நல்லொளியானவன்;
ஞாயிறே பீடமானவன்; ஞாயிறே நமக்கு...." சொல் விரித்தாள்,
வெறி மிதப்பாள், விழி சிவக்க, வரி புடைக்க, மயிர் சிலிர்த்து.
காலெடுத்துக் கடந்தேன்; கடி நகர்ந்தேன்; தாய் வேழம் இன்னும்
தடங்காமல் முழங்குமாம் என் நிழலும் தகிக்கத் தகிக்க,
வீசுவெயிலோன் விண்ணாணம் போமென் பிடரி பின்னால்.

கணத்தே, உள்ளிருந்து ஓங்கியடித்தாற்போல்,
உடனெழுந்தது சூழக் குவிந் திரவு குமிழ்ந்தது
போலோர் புறத்தோற்றம்; சூழல் திகைந்து திரிந்தது.
திகைத்துத் திரும்பி வான் பார்த்தேன்; கதிரோன்,
வீசு கதிர் விட்டான், வெறுங்கறை உற்றான்; சூழுங்
கரை மட்டுங் கொண்டான் கதிர், சுட்டுத் தின்றதார், சொல்?
வால் வளைத்துக் காலக்கேதோ? வயோதிபக் காலக்கேடோ?

ஆனாலும், மாறாத காட்சி சில மருட்டும்,
மங்கு இருளிலும் பொங்கு மகிமை பற்றி;
கிளியெனக் கூறும் சிறுவன்,
இன்னும் புகழ் கூவுகிறான், கேள்,
வெறுஞ்சூனியன் ஆனானை, ஞான
வெளிச்சூரியன் என்றே விடாமல்,
கூடிப் பேசுகிறாள், பார், குந்தி,
பட்டொளி வீசும் பகலவன் வீரம்.

வெறும் பெருங்காயப்பெட்டியும்
திறந்தால் மணக்கும்; கறிக்காகுமா?

சூனியகிரகணம் ஒளிக்காகுமா?

'05 மே, 22 ஞாயி. 04:57 கிநிநே.

புண்ணியபூமி

2005-05-19T13:21:00.000-05:00

காலங்காலமாய்
ஈரங்காணா
எங்கள் நிலத்திலே எதுவும் முளைக்கும்:
-இரு சிறு விரற்றுண்டு
-கடிகாரம் ஓடுமொரு கைப்பாதி
-பொசுங்குமயிர் நாற்றம்
-உதிரந்தோய்கிழிசற்சீலை
-புண்டபானை ஒழுக்கும் பழஞ்சோறு
-எரியுங்கூரை உத்திரம்
-நல்லதில்லாத நள்ளிரவு, சுடுகிற நடுப்பகல்
-பயந்த முகத்துடன் இடம் பெயர்ந்த மனிதர்
-புதியதொரு மொழி, சனம், குடிசை, குழாய்நீர்
-ஆயுதம் தாங்கி, கமிஸாக்கி, தொப்பி, சப்பாத்து
-இடமெல்லாம் வளைத்துச்சுற்றிய முள்ளுவேலி.
-இரட்டை இலை பிளந்தோர் இளம் வெள்ளரசு.

அத்தனைக்கும் ஆதியில்
வேறு வயல் வித்திட்டுக் கிள்ளி
நட்டதோர் முற்றிய நாற்றென
நடுவீதியில், புலர்பொழுதிற்
சட்டென முளைத்த புத்தன்
-திறந்த கண் தெரு விறைக்க
வெறுங்கல்லாய்த் தரை அறைந்து.
போதி அத்தனைத் தொடரும்,
போகா அத்தனை துயர்களும்.

பசும்புல்லை,
பாடுபுள்ளைத் தவிர,
தறை வெடிக்கும்
எங்கள் நிலத்திலே எதுவும் முளைக்கும்,
மூடிக் கண் திறக்க முன்னோ,
முன் காலை பிறக்க முன்னோ.

'05 மே, 19 வியா. 14:06 கிநிநே.

சச் சச் சச்

2005-05-16T14:28:00.000-05:00

சச்சரித்துக்கொண்டிருந்தன எலிகள் - விட்டால்,
பற்கள் பெருகிச் செத்திடுவோம் என்னுமாப்போல்,
தம் முலகிற் சஞ்சரித்து, தலை
தட்டுத் தடவெனத் தாளமிட்டுக்
கை கொட்டிக் கொட்டிக்
குதூகலமாய்க் கூட்டம்போட்டு.

வழவழத்தோடி, வழி சறுக்கி, சொற்சலம் பெருக்க, ஒட்டித் தூக்கினேன் கால்;
கொழகொழத்து வெளிக்கொட்டாமல், பல்லிடுக்கில் ஒட்டிய துளிச் சொற்கள்
எகிறி, எட்டிக் குந்தின என்மீதும் குத்தின கூர்ந்தம்பால்.

சிற்றெலி சிதறப் பொறுக்கி வாய்
பேரெலி போட்டுப் போட்டதொரு பேரொலி கேட்டுப்
பார்த்தால், மிச்ச எலியெல்லாம் பேரொலி பிரித்துப்
பிளந்தன; பேசின; பின்னெல்லாம், பிய்த்த எச்ச சொச்ச
எதிரொலியிருந் தெழுந்தும் பிறந்தன பறந்தன பெரிதென,
பெயர், வினை, எச்சம்; எச்சத்துப் பிறவினை; வினையணை பெயர்...
... பல் தத்திடத் தடங்கிட, தாளம் சொல்......சச்சிட; சச் சச்;
சச் சச் சச்; சட சச்; சச் சச்; ச் ச் ச்; சச் சட் சட சட..

நிறுத்தம் வந்தது; இருக்கை வெளிக்க, எட்டினேன்; இறங்கினேன்.
தரித்தொரு கணம், முறித்து, தலை திருப்பிப் பார்த்தேன்;
முண்டியடித்துள் ஏறின மூவருள், சொல்லெலிச்சச்சரவால்
எட்டு வரியேனும் எவர் எழுதுவார் இனிக் கவி?

'05 மே, 16 திங். 15:20 கிநிநே.

செய்தி

2005-05-10T17:13:00.000-05:00

நேரே கிடைத்ததென்கிறாய் நீ - கடைக்கண்
கதைக்குறிப்பு கறுத்துச் சுருங்கிக் மறுக்கிறது.

சிறு கருவட்ட மயிலிறகு போலோர்
காற்றேகும் இலேசான பொருட்செய்தி.
ஒற்றை வரி - எட்டுச்சொல் - முற்றுப்புள்ளி

எப்படித்தான் தொலைந்திருக்கும்?
எங்கேதான் தொலைந்திருக்கும்?
இத்தனை கொத்து விளக்கத்துக்கான
விளக்கத்துக்கான விலக்கற்ற விளக்கு
வில்லங்கங்கள் சடைத்து முளைக்கமுன்,
சரியாய் எண்ணிப்பார்த்தோமா?

எட்டுநடைத்தூர இடுக்கெல்லாம் தேடலாம் வா.
பாறைமனிதர் எம் போதைக்குப் பயந்து
பாதை இடையிற்றான் எங்கோ - பல் கிடுக்கிப்
பதுங்கியிருக்கிற தென் செய்தி.

'05 மே 10, செவ். 18:13 கிநிநே.

செய்விதி

2005-04-29T10:39:00.000-05:00

பின்னால்,
"சிந்தாதீர் கண்ணீர், தோழர்களே"
என வந்ததொரு சலன விவரணம்.

இடைப்போதில்,
கன(க) விருதுகள் சொரிந்தன,
உள்ளூரிலும் உலகளாவியும்.

அதற்கும் முன்னாலிருந்து,
அவனுக்கும் ஒரு குடும்பம்;
அவன் காண, கதைக்க,
அவன்போல் பேனை சில
இருந்தன; இருந்தாற்போல்,
இறந்தன.

ஆதியிலிருந்து
அடித்துக்கொண்டே
எமதலை ~ எதிரலை.

எந்நாளும்
எல்லாம் கண்டு
எதிர்க்கரையில்
இருந்தோம் நாம்

முன்னொரு விதி செய்தோம்;
அஃது எந்நாளும் எமை
இடறி முறிக்கக்கண்டோம்.

பேசி முடிந்த
பின்னாளும் வரும் - பார்,
பிறனொருவனுக்கு
இப்பேய்ப்பொழுது
-'பின்னால்,
"சிந்தா......

'05 ஏப், 29 வெள் 11:32 கிநிநே.

மூக்கைத் தோண்டாதே.

2005-03-22T18:11:00.000-05:00

பொறு கொஞ்சம்!
மூக்கைத் தோண்டாதே.

ஒத்துக்கொள்கிறேன்;
உன்னதுதான் மூக்கு.
ஒப்புக்கொள்கிறேன்;
ஊத்தைதான் உள்வந்தது.

என்றாலும் பொறு; நக
விரல் நுழைத்து வெளிக்
கழிக்காதே நாற்றச்சளி
உனதென்றாலும்
உன்னிஷ்டப்படி.

நம்நாட்டில்
உள் மூச்சு ஒடுங்கி முட்டும்
உன் மூக்கைத் தொடவும்
தோண்டவும் உண்டு விதி.

உன் ஒல்லிச்சளி
மூக்கு வைத்தியத்துக்கும்
வைத்தியம் சட்டத்துக்கும்
சட்டம் சர்வ அரசுக்கும்
அரசு தேவ ஆலயத்துக்கும்
ஆலயம் தெய்வ ஆகமத்துக்கும்
கீழ்ப்பட்ட படிநிலை ஆச்சோ, பார்,
அதனால், ஆகமம் அவதானித்துச்
சொல்லும் உன் களிச்சளிக்கு
மூக்கு, சரியா பிழையாவென்று.

ஆகமத்துக்குப் பிடித்த சளி
தொடுப்பாய் விதியுண்டு கண்டாயா?

விரையாதே; விண்ணப்பி,
விண் கைதூக்கி, உன்னைப்
பிடித்த சளி தோண்ட ஓர்
உத்தரவு தாருமென்று.

'05 மார்ச், 22; 18:04 கிநிநே.

அவரவர் தொழில்கள்

2005-03-15T18:41:00.000-05:00

ஆடுவது நான்;
சலங்கையைக் கட்டிக்கொள்வேன்;
காலை விடு.

ஊதுவது நான்;
சங்கைத் தூக்கிக்கொள்வேன்;
கையை எடு.

தோண்டி மருதாணி
தோய்த்துப் பூச ஆசையில்லை;
காயக் கைப் பொறுதி இல்லை.
அரைத்து அள்ளிய சாயம் அனைத்தும்
உனக்கே; விரியக் கை பதுக்கிக்கொள்.

இனி என்ன செய்வதென்று என்னைக் கேளாதே.
திருப்பு உன் முகத்தை; கண்டாயா, கதவும் தெருவும்?
முதுகு குறுக்கிப் போ; மெல்ல முனகாதே உனக்குள்.
வெளிப் பார்ப்பாய்: - விரிந்திருக்கும் விண்;
நட நெடுக்கே; தந்திக்கம்பம் கண்டால் தரி கணம்.
கால் தூக்கிச் சர் என்றடி சலம்; பட்டமரம் ஒன்றுதான்
சுனைப்பட்டுத் திரும்பச் சுர்ரென்று பேசாதென்றறி.

சிறுபிள்ளைத்தமிழ் சொன்னால்,
உன் பருத்த தலைக்குள்ளும் முளை
சுரக்கும் என்றாயா, சொன்னேன்.

புரிந்ததுக்குப் பெருநன்றி.

இனி, உன்னித் திரும்பாதே;
ஓயாமல் நிழல் தொடர நட;
இன்னும் இருக்குமாம் வழி
எண்ணில்லாத் தந்திமரம்.

அடுத்த முறை சக மனுஷனாய் வா;
அமர்ந்திருந்து கதைப்போம் ஆறி.

'05 மார்ச் 15, 18:33 கிநிநே.

தரவு

2005-03-08T09:14:00.000-05:00

உயிர்மெய்யென்று ஏதுமில்லை,
இனி எல்லாமே வெறுந்தரவு:
எனது, உனது, அடுத்திருந்து
அவதானிக்கும் அவனது.

எதிர்காலத் தெங்கும் எல்லாமே
ஏனென்றில்லாமற் செல்லுபடியாகும்
என்றானதால், எதிர்த்தாற் போல் வரும்
எதையுங் கண் இடுங்கக் கவனங்கொள்:

என் நெடுமூக்குக்குக் கீழான சளியை,
உன் முன்னுதட்டுக்கு மேலான மறுவை,
அவன் முடிதன் நுனிக்கறுப்பை, வேர்வெளுப்பை,
காலூரும் கறுப்பெறும்பை, இவ்வூரில்லாச் சிவப்பெறும்பை.

சுட்டு விரலிடுக்குச் சொட்டு அழுக்கைக்கூட,
வட்டப்பெருவிரல்நகம் சுண்டிக் கழிக்கமுன்.
- தரித்து ஒரு கணம் -
உனக்குள் எண்ணிக்கொள்;
கறளோடு தொலைந்து போகிறதா,
தரவுத்துகளேதும் காற்றில்?

காத்திருந்து பார்;
தரவு கிறுக்கும் தள ஒழுக்கில்
ஓயா துருளும் ஒரு தட்டாகும்
நாம் வாழுலகம்.

விரைந்தான் வெல்வான்.

'05 மார்ச் 08 02:09 கிநிநே.

போலச் செய்யேன்

2005-02-26T12:31:00.000-05:00

புள்ளிகள் எனது
கோடுகள் உமது
கோலம் எமது.

அனுபவம் எனதில்
உமது அனுபவம்
எமது அறிதல்.

புதிதுயிர்க்கப் பல
புள்ளி தேடிப் போவேன்;
கொணர்ந்தபின், நீங்கள்
நீட்டலாம், நெளிக்கலாம்
கோடு.

அள்ளி வரும்வரை
புள்ளி,
அண்ணாந்து விண் பார்த்து
கூட்டி மீன் கோர்த்து
கரடி கலப்பை
கற்றிருப்பீராக.

'05 பெப்., 26 சனி 12:15 கிநிநே.

ஒரு நாய்க்கவிதை

2005-02-25T08:45:00.000-05:00

நாயைப் பற்றிய கவிதைக்குட்
பாம்புகளும் பைய வரலாம்.

வால் தோன்று வரிகளுக்கு முன்
ஊரலாம் வழுக்கிக்கொண்டு வயிறு.

ஆதிக்கவிநாய் மெல்லத் திரியும்
பாம்பெனத் தோல் பளபளத்து.

கவிக்கணக்கிற்கு, வெறு
வாலால் வனைந்தது இவ்வையகம்.

'05 பெப்., 25 வெள். 07:39 கிநிநே.

ஒரு புத்தகம் தாருங்கள்

2005-02-24T12:26:00.000-05:00

தரவிரும்பினால்,
ஒரு புத்தகம் தாருங்கள்.
தூக்கத்துக்குத் தூக்கிக்கொள்வேன்;
முடிந்தால், துக்கத்திலுங்கூட.

ஒரு புத்தகம்;
எழுதினார் இன்னாரென்றிலாமல்;
எழுதியது இதைத்தான் என்று
இன்னொருத்தர் முன்னிருந்து சொல்லாமல்;
'இட்டார் இவர்; இது பற்றி
எவரெவர் புட்டுப்போட்டார்' என்ற
பெரும்புள்ளிவிபரமேதும் புதைத்திராமல்,
ஒரு சின்னப்புத்தகம்.

அட்டை கிழிந்த, பத்துப்பக்கப்
புத்தகமானாலும் பாவமில்லை;
அப்படியொரு புத்தகம்
அன்புகூரத் தாருங்கள்.

புரட்டிப்புரட்டிப் படித்து முடித்தபின்னும்,
அணைத்துக்கொண்டு தூங்குவேன் அதை;
விடியும் வெளி.

'05, பெப். 24 வியா 12:19 மநிநே.

போற்றுவேன் உனை

2005-02-16T11:45:00.000-05:00

போற்றுவேன்
எனக்கொரு கவிதை தா;
பச்சைக்குழந்தை வாய்க் கட்டி எச்சிலெனப்
புத்தம்புதிதாக;
அடுத்தாற்போல், அலுத்துப்போய்விட்டதா,
அதனால், மீதி அத்தனை பூச்சொல்லும்
அங்குப் புக்காமற் பார்;
புராதனம்; புனிதம்; புராணம்; புரட்சி;
புணர்ச்சி; புழு; புழை; புடுக்கு.....
முக்கியமாய், அந்தப் பொல்லாஞ் சிறகு விரிக்கும் பொய், புனைவு.
காதலைப் பிடித்துக் கொஞ்சம் கையிற்குட் பொத்திவை;
அது கஷ்டமென்றால், காலுக்குள் மிதித்துப் பார்;
வாலாயப்படலாம்; யார் கண்டார்?
சீனி ஆகாதெனக்கு; ஏறினாற் செத்துப்போவேன்;
கொஞ்சம் காரமாய்ப் பாடு; கவடு விரித்துக் காமம்தான் கிடக்கிறதே.
அது செப்பித் தும்பி பறந்த பொழுது தொலைய
விட்டது பற்றித் தொடர் மீதி.
கொல் போரினையும் பாடு; வேண்டாமெனெனேன்; என்றாலும்,
நீ புரிந்த சமரினைக் கூறு; வேறு மனிதர் வினையைக்
கூறிட் டுனதாய்ச் சூறு கிழியச் சொட்டிச் சொட்டிச் செல்லாதே வழி.
அத்தனையேன்?
அகமென்றும் புறமென்றும் அடக்காமல் அகப்பட்டதெல்லாம் கவி சமை.
அவ்வளவுதான் சொல்வேன்.

இனி, எதைப் பற்றிப் பாடவென்று என்னைக் கேட்காதே;
வேண்டின், அந்த வெளி வெளிர்நீலக்காற்றாடியைப் பாடு; போ.
உனைப் போற்றுவேன்; இனி நீ என் கவி.

'05 பெப்., 16 புதன் 11:30 கிநிநே.

முறுக்காமற் கிட

2005-02-14T04:27:00.000-05:00

போகின்ற பாதையிலே புடுங்கிப்போடுகிறாய் புதர்முள்;
ஒரு சொல் பேசாமற் போகிறேன்; சுற்றி முன் போய், விடாது
போகக்கூடிய வெளிப்புல்லிற்கூட முள்ளைத் தழைக்கிறாய்.

உனக்குத் தெரிந்ததெல்லாம் வகிடெடுத்து வகுத்த தெருவில்,
வரைந்த வயல்வரம்பில், திசை கிடத்திக் கிழித்த நீர் வாய்க்காலில்
தேரும் ஏரும் படகும் ஆள் காட்ட வழி நகர்த்துதல்.

வெளியில் அடுத்தான் விதை கிள்ளி அள்ளிப்போட்டுக்கொண்டு
பெருமரம் முளைப்பார் பாவனையில் முயங்கக் கிடக்கிறது முழுத்தேசமும்.
முழுத்தேசமென்றால், உன் பூச்சித்தேகமும் அடங்கும் பார் அதனுள்ளே.

"எனக்கென்ன? கிடக்கட்டும் விடு" என்றிருக்க நான், சொல்,
தன்பாட்டில் விரல் முடக்கிக் கிடப்பான் குறியை முறுக்குவானேன் நீ?

'05 Feb., 14 04:22 EST

வால்களும் குதிகளும்

2005-02-14T03:28:00.000-05:00

குரங்கின் வாலும் நாயின் வாலும்
குழைத்துப் புனைந்ததென் கூர்ப்பு வால்.
எரிகின்ற முனையும் குழைகின்ற திசையும்
எப்போது முளைக்கும் எனக்கே தெரியாது.

விலங்கும் பூப்பூக்கும் தாவரமும் ஊனுண்ணும்
விந்தைப்பூமியிலே உலவுன்றதென் குதிகள்.
கண்கள் அறுந்த காலக்குமிழிற் கிளர்ந்து
குதித்துக் குதித்துக் குதிர்ந்தெல்லாம் பெருங்குதிகள்.

அடுத்த விலங்கின் ஆதர்சம் காண் கண் துடித்து விளையாது
அந்தக விலங்கின் வால் விரிவின் செவ்வெரிவும் தண்குழைவும்.

ஊன்றிக் குதி நடக்கின்ற நிலம் குறித்து வால் முளைக்கின்ற
குருட்டுவிலங்கொன்றின் நீள்மூக்கிற் துளிர்ப்பது புறப்பார்வை.

விழியறு விந்தைப்பூமிக்குள் வில்லெடுப்பார் வேண்டாதார்.

'05 Feb., 14 03:23 EST

படுக்கவிடுவாயா பாம்பை?

2005-02-14T02:58:00.000-05:00

நாட்டுப்பட்டறைக்கு அப்பாலே படர்வது என் தாவரம்;
வைத்திருக்கும் கையுளியால் உனக்குப் பட்டதை, கொத்து, கொந்து;
உன் உளி; உன் வழி; உன் இஷ்டம்; ஆனால்,
விட்டுவிடு படாத அடர்வனத்தை பரந்து படர்ந்திருக்க.
பட்டறை, சிந்தைக்குட்படு செத்த கட்டைச் சிலும்பாச் சிலைக்குதவும்;
எதேச்சை ஒரு சுயேட்சை இலை வெடிக்க என்றேனும் இயலுமா?

உளி செதுக்கிக் காய் காயமரப்பட்டறைக்கப்பாலே
கால் தன்னிச்சைப்படி ஏறிப் படர்வதென் பெருவனம்.

ஓய வனம் படுக்கும் பாம்புவால் மிதிப்பாயா,
இல்லை, பையத் திரும்பி,
பாதம் வந்த திசை நோக்கி மெல்ல நடப்பாயா,
நீ?

'05 Feb., 14 02:54 EST

காற்றின் மொழி

2005-02-14T02:23:00.000-05:00

காற்றானபடியாற் கடந்து போகிறேன்;
வேளைகளிற் கலைந்தும்
வேண்டாச்சிகை கலைத்தும்.
பட்டுக்கொள்கின்ற பாவங்கள் குறித்துப்
பக்கவாட்டிற் படர்கின்றவை என் பெயர்கள்:
ஊழி,
உப்பு,
ஊதாரி,
ஊத்தை,
உன்மத்தம்.
போகிற வழிகளிலே புகுகின்ற பெயர்கள்
வளைந்து வால் வழியாக வழிந்தோடுகிறன.

அசைதலால்,
கடிதல் என்பது காற்றுக்குமட்டுமாகி,
அகலொளி குவி மேசையில்
ஆழத்தட்டுவேன் மொழி தனித்து.

'05 Feb., 14 02:11 EST

தளையுறாததும் தலைப்புறாததும் X

2005-01-20T17:51:00.001-05:00

ஒவ்வொரு குள்ள வௌவால் மனிதனுக்கும்
வழிசொல்லிப்போகிற நவகாலம்
கௌவிக்கொண்ட தென் காலை.
நகராது நிலம். நசிக்கும் பாதம்.

அவி இணையச் சந்தெங்கிருந்தும்
வெப்பேற்றி விரிந்தலையும் வெறி அந்து,
யானை நினைவும் நாகக்கண்ணும்
தேளின் கொடுக்கும் நண்டின் நடையுமென.

கேள்வி கன நுங்குக்குலையாக்கிச்
சீவிச் சீவிக் கொட்டு மென் சிறுதலை.
தோல் அரித்து அரிந்து உரித்துக்
கொடுக்கச் நொடிப்பி கழியத் தின்று
வீசும் திரள்குலைக் கேள்வித்தொடர்.

அலை விந்துவால் வினாக்கெல்லாம்
விடை சொல்லிக் கழியுமென் விநாடி.

june 5, 2004

தளையுறாததும் தலைப்புறாததும் XI

2005-01-20T17:51:00.000-05:00

உட்புறம்,
நீரள்ளி நிறைக்க நிறைக்கவும்
நேர்கோட்டிலே நீந்தாதாம் நிறமீன்.
நளினவால் சுழற்றிக் கோணலாய்
வாழ்கூறு கெட்டழியும் போம் திசை.

வெளிப்புறம்,
கரை அணைக்க அணைக்க,
அரித்தோடும் அலை மணல்.
அள்ளிப்போட்ட கூடை கூடத்
தேயும் துகள்வெள்ளி வெள்ளத்துள்.

போட்டவன் பொழுது போனது தவிர
நோக்கத்துக் காக்கமாய், நீர்ப்புறம்
மச்சத்திசையும் நெடுங்கக்காணோம்;
மணற்சுவரும் நிலைக்கக்காணோம்.

~6, ஜுன் 2004 ஞாயிறு 11:54 மநிநே

தளையுறாததும் தலைப்புறாததும் VI

2005-01-20T17:50:00.000-05:00

கிள்ளிப்போட்டாலும் உள்ளியாய் மணக்கிறது
ஊர்ச்செய்தி - அள்ளிப்போட்ட அயலான்
தேசத்துப்பூக்கூட்டைக்குள்ளும் அவியக் கவிய.

ஒட்டிப்போன பிறப்பினையும்
வெட்டிப்போன இருப்பினையும்
ஒட்ட ஒட்டத் திரியும் முட்டாள்
என் தொழில் - ஊசிக்காதுக்குள்
காலகல் ஒட்டகம் போக்காட்டலே
என்றாரை ஒதுக்கி ஒதுக்கி
வெட்டின பிறப்பினையும்
ஒட்டின இருப்பினையும் - ஊசி
குத்தித் குத்தித் தைத்திருந்தேன்
ஊறி நையும் நாறற்கைத்துணி.

கார உள்ளி மணக்கும் போதெல்லாம்
மழைச்சாரற்கேங்கு ஒட்டகப்புத்திக்கு
உள்ளுவதெல்லாம் ஓரல் ஊசித்துளை.

~13 மே 2004, வியாழன் 03:24 மநிநே.

தளையுறாததும் தலைப்புறாததும் VII

2005-01-20T17:49:00.001-05:00

என்னைக் கேட்டால் எல்லார் எழில்
இரவுகளையும் பறித்துக்கொள்வோமென்பேன்.

கூடை கிள்ளிய பூவையும் கிணறு அள்ளிய நீரையும்போல்,
அனைவரின் மெல்லா இரவுகளையும் மேல் மேலாய்க்
குவித்து மலையாய்ப் போடுவோம் வா முடிச்சு.

தெரிகின்ற எல்லா விழிகளெல்லாம் இடித்துக் காயட்டும் கடிவெயில்;
என்னைக் கேட்டால், இன்றும் சொல்வேன்; என்றுந்தான் -
மதி தணிக்கின்ற விழி துளிர்க்கும் மது இரவு வேண்டாம்;
எரிகின்ற விழிகள் மட்டுமே எழவென்று, நிலை மாறாமல்
நெருங்கதிரலையும் பகல் பொருந்தப் பொருதிப் பொருதி
எல்லார் பொல்லா இரவுகளையும் பறித்துக்கொல்வோமென்பேன்,
என்னைக் கேட்டால் நீ இன்றைக்கும் இனி என்றைக்கும்

~13 மே 2004, வியாழன் 03:44 மநிநே.

தளையுறாததும் தலைப்புறாததும் IV

2005-01-20T17:49:00.000-05:00

வேடனைப் போலோர் வேடம் கொள்ளும் வேளையிது

காலையும் மாலையும் கண்ணியும் கல்லும்
கோணியும் கொண்டலையும் கோரவனமானது
இவ்விராட்சதத்தேசம்.

தேகமும் தேடலும் எதேஷ்டமென்றிராமல்
தின்னப் புள் நாடி தின்னு புலி தள்ளி
விரித்த கண்ணியின் விழிகண்ணெல்லாம் கச்சிதமாய்
பனி நுனித்த பசும்புல் மெல்லப் பறியும்
கலையும் கற்றே வாழலிவ்வூழெனக்
களைக்கக் களைக்கக் கலைக்கும் வேளை.

தேரத் தின்னா ஆதிவேடன் உள்ளானாயினும்.
ஆகாரம் உண்ணா வேடன் என்பான் இல்லான்.
வேடம் வேடனைப் போலாகும் வேளையாம் இது.

~13 மே 2004, வியாழன் 02:58 மநிநே.

சமீபத்திற் படுத்தியவை

2005-01-20T17:48:00.001-05:00

விற்பவன் கண்களை வெறுமனே வைத்துக்கொண்டு
பிடித்ததென்றும் பிடிக்காததென்றும்
காய் பிரிப்பதும் வெகுசுலபம்.

விற்பவன் கைகளை விடாமற் பிடித்துக்கொண்டு
பிடித்ததைப் பிரித்துக்காட்டென்று
வலி புழிவதும் வெகுசுலபம்.

விற்பவன் வாயை வேர்நிமிண்டிக் கிண்டி
பிரித்ததைப் பகுத்திரென்று
மயிர் பிளப்பதும் வெகுசுலபம்.

எங்கும் நுள்ளிக்கொண்டவன் வெல்கிறான்.
நுள்ளலுக்கும் மேலாம்,
பிரிப்பதும் புழிவதும் பிளப்பதும்.

விதிவிலக்கின்றி
விற்பவர் வெளியில் வழியில்
விக்கித்திருக்கும் காலம்,
அகாலம்.

~19 May 2004 Wed. 21:06 CST

தளையுறாததும் தலைப்புறாததும் II

2005-01-20T17:48:00.000-05:00

கடற்காற்று கனத்துக் கல்லாய்க் கண் தூங்கும் கழுத்தழுத்த,
சகதிச்சேறாய்ச் சீறி நாறும் சீழ்ச்சாமம் இன்றும் எனது.
சிறுநண்டேறத் தடமாகி சைக்கிளும் நானும்
சாய்ந்தே கிடக்கும் சன்னமண்ணும் தூங்கும்
தனி மின்னல் மட்டும் எண்ணி எண்ணித் துணை
இந்தப்பக்கம் ஒரு முறை அந்தப்பக்கம் மறுமுறை
விரைபாம்பு வீதிக்குள் வேரோடி ஒளியும் வெண்ணிலா.

முடிகின்ற நிலம் எல்லாத்துக்குமாய் முடி நீட்டிக்கிடக்கிறது முழு நிலவு
அப்பப்போ, அறுகின்ற கதிருக்கும் உதிர்கின்ற நெல்லுக்குமாய் ஓங்கி
உப்பி உமிழ்ந்துவிட்டுப்போகிறது ஒளி ஒரு துளி
கறுத்துப்போன வெயிற்காட்டுத்தேகத்துக்கு மழையடித்து
மினுக்கிற நிலவுக்கும் முகமிருட்ட
வடித்து அடி மறைத்து நாசிமூசித் தலையாட்டும்
இரட்டைத்துளிர் மொட்டைக்கிளையின் கீழோர்
தோலுதிர் குட்டிச்சுவரில் தணலள்ளி
நெருப்பைத் திமிரத் தின்ற மரநெஞ்சில் மட்டும்
"இன்னும் ஏன் வரக்காணோம்?!"

வாழ்ந்த சொற்சொட்டும் வழித்தின்று அழிந்தானை வாயகட்டித் தின்றதெது?
கத்துங்கடலோ? கனக்குங் காற்றோ? கால்பாவாக் காரிருளோ?
நாளைப் பத்திரிகையும் நடிக்கும் தெரியாது நடப்பென்று.

தனித்தானைப் பாடுதல்

2005-01-20T17:47:00.000-05:00

தனித்தானைப் பாடுவீர் நீவீர்;
தனித்தானைப் போற்றுவீர் நீவீர்;
உம்மிற் தனித்தானை அவரும்
அவருட் தனித்தானை நீரும்.

முதுகுள்ளி முகமிலி
உருவுள்ளி பெயரிலி
தார்மீகத் தனித்தானைப் போற்றுதி நீவீர்!
தரணி செய்தி பெருத்தானைப் பாடுதி நீவீர்!

ஆங்கே, யாருட் தனித்தானெனத் தேரா என்னைத் தவிரும்;
செத்த செஞ்சீன முகமிலித்தனித்தானையும் பாடுவேன் யான்; அமெரிக்க
' டைம்' காணா சிலியின் அறியிலித் தனித்தானையும் போற்றுவேன் காண்.
மறையதுட் பெரிதாம் மனிதம்! :-)

~5, ஜுன் 2004 சனி 1:24 மநிநே
(தியனான்மென் சதுக்க நசுக்கலின் நினைவுநாளில்)

தளையுறாததும் தலைப்புறாததும் III

2005-01-20T17:44:00.000-05:00

ஒரு பொசுங்கு தனிப்பூனைமயிருக்குள்
நெடி சிலுப்பி நிலை சுருக்கி நசித்துப்போனவர்களை
நினைத்துப்பார்க்கும் நேரமும் வருமாம் எனக்கு.

தேவாங்குத்தேசத்தின் அலவாங்குப்புதல்வர்களின்
அழுத்தலுள்ளும் வருத்தலுள்ளும் அப்பப்போ
பூனைமயிர் பொசுக்கிப் போனார் புறப்பட்டுப்
புற்றுயிர்த்து வருவார் நான் போம் வழி பார்த்து.

அகப்பட்ட சங்கிலிக்குக் கண்சிமிட்டுவார்
புதைபட்ட கூண்டுக்குப் பூப்பெய்வார்; பொழிலென்பார்
காற்றுக்குழாயுள்ளே கலந்தூற்றுவார் கசப்புத்திராவகம்
பேச்சும் மொழியும் பொசுக்கத் தம் வருத்தம்
பூத்தான் ஒருத்தனைப் பார்த்தாலே பொங்கும்
பூரிப்போடு போய் மறைவார் பூத்த புற்றிலோ
புதிதாயோர் புழு பூரும் பொல்லாச்சந்திலோ

அடுத்த வேளையும் எங்கென்றில்லாது
கூண்டு காண மீண்டு தேர்ந்தெழுவார்
என் தேரோடும் வீதி.

~13 மே 2004, வியாழன் 02:51 மநிநே.

தளையுறாததும் தலைப்புறாததும் IX

2005-01-20T17:43:00.001-05:00

அடுத்தாள் அடிப்பதற்காய் வாயில்
புடைத்துப் பருத்திருக்கிறது ஆராய்ச்சி மணி.
குலைக்காவேளையிற் குட்டிநாய்
பாதிக்கண் பொருத்தி படுத்திருக்கும்.
"உருக்குருக்கி ஒலியுரு வடித்தவன் யார்? - ஓசைப்படாது,
என் வாயில் தூக்கிக் கொழுவி முடித்தவன் யார்?"
கூறாமல், அடுத்தாள் தான் முன்னாள் முடித்த
பிடித்த நேரத்தில் முடிப்பிழுத்திழுத்து
அரற்ற அடிக்க வகை புடைத்திருக்கும்
என் வாசல் ஒரு மழுக்கு பழமுருக்குமணி.
முருக்கம் கதியால் வெறுமுதுகு இழுத்துக்கிழிப்பதுவாய்
போவான் வருவாள் பொல்லாப்புக்கெல்லாம்
என் வாயில் இழுத்து அடிப்பார் வாயிலெல்லாம்
உருக்கி வடித்து உருக்காவிக் கொணர்ந்து கொழுவார்
எனது வாயில் இழுத்தழுத்து அடித்துப்போவதினாற் பொழுது
இல்லாமலே நிம்மதியாய்க் காயும் ஏதுமின்றி அரற்றுமணி.

~13 மே 2004, வியாழன் 04:53 மநிநே.

தளையுறாததும் தலைப்புறாததும் VIII

2005-01-20T17:43:00.000-05:00

பொறி தின்னத் தின்ன பூதமாய்ப் போகிறது புத்தி
போக்கிடமில்லாமல் போகும் பொறியெல்லாம்
பொத்தியும் பொறிந்தும் புகுந்துபோகிறது.

நிலை நெளியும் புத்திக்கு
நிலவு எரியும்; நிழல் நெரிக்கும்;
அவியும் கண்; அலையும் கை.
அள்ளிய பிடியிற் கிள்ளிப்போடும் வாய்.
அவதி தள்ளி கொள்ளப் பிடித்தைக் கொட்டி,
பொறிகீறி நன்னிநன்னி நாசி நுனி நனைந்து
அடுத்த பிடிக்குத் தேடியலையும் அடையாப்புதிது.

ஆகுதலது என்றன்றி ஆகாதிது என்றின்றி
எக்கி எக்கி எல்லாம் சமியத் தின்னும் ஏட்டுப்புழு;
உட்சாரம் செரியும்; உடன் சாராதது கழியும்.

பாற்பல் பருக்கும் புழு
பழுக்கும்; வெடிக்கும்.

பிளந்து தொலைந்த பாதப்பதிவுத் தடத்தே
பொறி தின்னப் புகும் புதிதோர் புழுப்பிஞ்சு.

~13 மே 2004, வியாழன் 04:14 மநிநே.

தளையுறாததும் தலைப்புறாததும்

2005-01-20T17:42:00.000-05:00

எல்லா விழிகளுக்கும் எரிந்துகொண்டிருக்கின்றேன்;
என் விழி மட்டும் இன்னும் தொடர வழிகிறது அடர் இருள்;

காற்றுன் தோணியிலே கடந்துகொண்டிருக்கின்றேன் காலத்தை;
சொரிந்த தினங்கள் புலம்பற்சருகுகளாய்
பொய்த்து அலைகின்றன போம் வழியில்.
தொட்டுக்கொள்ள எகிறும்; மறுகும்
எக்கணத்தும் துவளும்; மெல்லத் தூள்.

எரிந்த குப்பையெல்லாம் எடுத்து அடுக்கிக் கிடுக்கிப்பிடியில்
கிடத்தி வாசித்துக்கொண்டிருக்கின்றது கிழக்காலம் பல்லால்.
என்னையும் இனம் கண்டு
தின்னென்றது, "உன் பங்கு."

ஆங்கே அலைந்த நிழல்கள் கொஞ்சம் அசதிவசமாய்
அகப்பட்டுக்கொண்டதென் கோழிக்கால்களுள்;
வனங்களின் செறிவும் வழிகளின் புல்லும்
வரி கலந்ததாய்க் கசியும் மிதியும் நிழலும்
மருளும் அழியும் மலமாய்க் கழியும்.

அலைய அலைய அமிழும் தோணி.
அலையின் கீழே ஆழமாய் ஆழி.
அகல, களி.

~13 மே 2004, வியாழன் 02:14 மநிநே

தளையுறாததும் தலைப்புறாததும் V

2005-01-20T17:41:00.000-05:00

நகரா நட்சத்திரங்களைக் கற்றுக்கொள்ள
நாள் பார்த்திருக்கிறேன் நான்.

கைவீசி எறிந்த வெளியில் வேறெப்போதோர்
வாளைக் கைதூக்கிய வேளையிலே வேலையிலே
தொலைத்த நட்சத்திரத்தைத் தேடும் தொழிலும்
ஓடி வந்து ஒட்டிக்கொண்டதென் ஓரப்பையுள்ளே.

மிச்சப்பரப்பெல்லாம் மினுங்கித் தொலைந்தபின்னால்,
மொச்சைக்கொட்டையாய் மின்னித் தவிக்கிறது உடுமொட்டு
என்னை எண்ணிக்கொள் எண்ணிக் கொள்ளென்று.

அப்பப்போ பெய்ய அடைமழைக்குட் தலை ஒளிந்தபின்னும்
சத்தம்போட்டென் சாரற்சன்னலைத் தட்டும் சின்ன நட்சத்திரத்தின்
சன்னப்பாட்டின் சாரீரம் பின்னாலே
குடைந்த கிடங்கு குவியக் கவிந்து
சடங்கிருக்கிறது என் அம்மாவின் ஊர்.

எண்ணிக்கொள்ளும் வேளையிலே
எழும்பி வரலாம் என்னைக் கண்டு
"இன்றாவது வந்தாயோ" என்று வழி.

நடுங்க நடுங்க நனைவேன்
நகராமற் பால்.

~13 மே 2004, வியாழன் 03:13 மநிநே.

கவிதையும் கதையும்

2005-01-20T17:40:00.001-05:00

கவிதை எழுதுவதென்பது கடிலாஸ்கோப்பிலே
குறுணிவண்ணக்கண்ணாடிச்சிதறல் போட்டுக் குலுக்குதல் போலாம்;
கவிதை எழுதுவதென்பது இருண்டலர்ந்த கண்ணுக்குக்
குளிர்க்கண்ணாடி போர்த்திச் சூரியோதயம் சுட்டிக்காட்டுதலாம்;
கவிதை எழுதுவதென்பது கச்சற்பொருளுக்குச்
சக்கரைப்பாகு சுற்றி அண்ணாக்கழுத்தி நெக்குருக்குவதலாம்.

நெருப்பிலே உடைப்பிலே உருக்கி நொருக்கிப் போடுகிறேன்
என்னிடம் கேட்கப்பட்ட காக்காய்ப்பொன் கவிதைகளின் சொற்களை.
முரட்டுப்பாதை போகும் கறுப்புக்குதிரை
ஒன்றில் உதை தள்ளும்; அன்றில் கதை சொல்லும்.

Tue May 4, 2004 11:07 am

இன்றைக்கென் கவிதை பற்றி

2005-01-20T17:40:00.000-05:00

இன்றைக்கென் கவிதை பற்றி எவருக்கும் தெரியாது.

இன்றைக்கென் கவிதை எதுபற்றியும் இராது -
இல்லை என்பது பற்றி; இருப்பது பற்றிக்கூட.

துள்ளித்திரிந்த காற்றில் கை
அள்ளித் தெளிந்து மிதக்க, நாள்.
உள்ளது அல்லது பிரியாது போம் பொழுது.
மெல்ல முகிழ்ந்தழியும் பொன்நிலவும்
கள்ளத்திற் சிரிக்கும் கன்னம் குழிக்க.

வந்ததைத் தின்று வருவதைக் கண்டு
சென்றதைப் பேசிச் செல்லவே இந்நாள்.
பெற்றது அழிவு; அற்றது செலவு;
ஒற்றுமை பார்க்கில் உள்ளது நிறைவு.

இப்படி ஒரு நாள் இன்றைக்கு மட்டுந்தான்,
கவிதைச் சொற்படி வளரும் என்றேன்; இன்றேல்,
இன்றைக்கென் கவிதை பற்றி எவருக்கும் தெரியாது.

Sun Feb 15, 2004 8:31 pm

புத்தாண்டு

2005-01-20T17:39:00.000-05:00

ஒரு செத்த பாம்பைப்போற் சில்லிட்டு ஆண்டிறுதி;
அப்பப்போ மட்டும் அங்கங்கே உப்பி
வெப்பக்காத்து கொஞ்சம்-
இந்தப்பக்கம், அந்தப்பக்கம்.

மொத்தத்தில் மேடைக்கும் தரைக்குமாய்
பேச்சும் நான்; கேட்பும் நான் -
ஒத்தைப் புழு தத்தித்தடக்கி
கொத்தத் தேடும் ஊத்தைக்காக்கை.

பக்கத்துக் கத்துங்கடலோசையும்
பெருங்கதவெடுத்து மூடியது காது.
அப்பப்போ மட்டும் அரங்கு சப்பும்
உப்பற்ற வெப்பக்காத்தூர்-
அந்தப்பக்கம், இந்தப்பக்கம்
கத்தவும் அப்புறம் மெல்லத் தத்தவும்
சத்தின்றிச் செத்ததாம் தனிக்காகம்.

சட்டை உரித்தூரும் குட்டிப்பாம்புப்புத்தாண்டு;
அழிந்த மேடை மிளிர்ந்து மிதந்தது மீளச் சனம்;
தூரச் செத்துக்கிடந்ததொரு சின்னக்காகம்.

31, டிசம்பர் '03

தனிநரைமுடி

2005-01-20T17:38:00.000-05:00

காலைக்குளியலறைக் கண்ணாடியில்
நாடிநரை தாட்டுடைத்த கொட்டாவியிற்
பிறப்பார் அப்பா; செத்தார் முளைப்பார்,
வெண்முடியில்; சொட்டுந்துளி பட்டுத்
தெறிப்பார் ஆடி பளபளக்க.

செத்தார் என்னுட் சீவிப்பார் என்ற காலக்
கட்டியம் விலங்காகிக் கால் முட்டி முட்டி
அரக்கத்தான் இத்தனை நாள் வாழ்வு.....
"இந்த வயதில் அந்த நாள் அப்பா"
அம்மாக்குள்ளாலே, அந்தநாளாரை அறிந்தாருக்குள்ளாலே
என்னழுக்கு நகத்தைக் கூடத் தனக்குப் பிடித்தால்,
கிடைத்தபொழுதிலே வெட்டிப்போக உரித்தானவர்;
சனியிரவுமட்டும் சொட்டுச் சாராயம்
உதடு தொட்டுக் கொள்ளும் நண்பர்களும்
என்னளவிற் செத்துப் போகவென்றும்
இந்தவயதிலே வந்துபோக அந்த நாள் அப்பா.

அவசரத்தில் அவரசத்திற் சிரைக்கும் முடியோடு
மீள மரித்துக் கூடையுட் குப்பையாவார் அப்பா;
அதனாலென்ன? அடுத்த வாரத்துக்கும்
இரவு முதிர்த்து முறிக்க முன்னால்
மயில் ராவணனாய் முளைத்திருப்பார்
என் அப்பாமூக்கையடுத்தோ, இல்லை,
அவர் செதுங்கிச் செறி முன்னாடியை
முனைபட முள் ஆழப் பிரித்தோ.

என் மழித்த முகம் காண்பார்
களிப்புக்குரியதில்லையென்றால்,
கிடக்கட்டும். செத்தவர் முளைத்தாரென்ற
செய்தி ஒளிக்கச் சிரைக்கவென்றும் - சத்தமின்றிச்
சில சமயம் மூடுமென் காலைக்குளியலறை.

~10, Nov. 2003 Mon. 19:53 CST

எதிர்ப்படும் எந்த எதிரிக்கும் என்னிடமிருந்து....

2005-01-20T17:37:00.001-05:00

என் மொழியும் உன் மொழியும் எவன் சொன்னான் ஒரே மொழி?
எந்தையும் நுந்தையும் எம்முறைக் கேளிர்?
என்னம்மையும் உன்னம்மையும் எத்துறைத் தோழியர்?
நீயும் நானும் - சொல்லவே வேணாம்- செங்கீரியும் நாகமும்.
காற்போக்கிலே கறிச்சந்தையிற் கலந்த விளைமீன்வாங்கியர் நாம்.
முந்திப்போல்,
இன்றையும் நாளையும் இனி வரும் காலையும்
கணம் முகம் பார்த்துக் கை குத்தாமற் குலுக்காமல்
பக்குவமாய்க் கலையும் கண்ணியராவோம்.

Sun Nov 9, 2003 9:03 am

Funny face

2005-01-20T17:37:00.000-05:00

அகாலப்பசி;
குறுக்குமறுக்க இரு முறிப்பில் நீர் வேகிக் கோழி நூடில்ஸ்.

விட்டுவிட்டு ஓங்கித் தலை தட்டத் தெளியும் என் தொலைக்காட்சி;
நடுங்க, அலை கறுப்புள் ஆள் வெளுத்து ஹெப்ரோன் & ஆஸ்ரயர்.

முட்கரண்டி முனை நூல் செருகித் தூக்க, முன் வெடித்த முரண்குமிழ்;
பின்னிரவில், சுற்ற எல்லாம் செத்து, சவம் மட்டும் சிரித்த திரை.

அணைந்த இருளுள் ஆளளைந்து தின்னாமற் திறந்தாறத் தீனி.

~'03, ஓகஸ்ட் 23, சனி

திறனாய்வு

2005-01-20T17:36:00.000-05:00

எழுதப்பட்ட நல்லதெல்லாம்
என் 2'X4'X1/2' அலுமாரிச்சுவருள் அடங்கும்
மறுப்பிருப்பின்,
உன் 5'X3'X1' புத்தகப்புற்றைப் பெயர்த்தெறி.
சொருகிக்கொள்ள நூல் தருவேன் நான்.

~12, ஓகஸ்ட் '03 செவ்வாய் 00:29 மநிநே.

பனைவெளிப்படல்

2005-01-20T17:35:00.000-05:00

படுக்கை நிமிரத் தலை இடிக்கும் தாழ் மாங்கிளை
குசினித்திருகை நெரிந்து சுவர் துளைத் துளுந்து மணம்
சிதறிச் செவி நனைக்கச் சன்னமாய்க் கந்தரந்தாதி
ஊறி அடிநாக்கில் நுரையெச்சிற் புளிமாங்காய்
ஜன்னற்கண்ணில் மட்டும் எல்லையறு பனிவெளி.

~02, ஓகஸ்ட் '03 சனி 07:37 மநிநே

ஞமலி விடு தூ!தூ!

2005-01-20T17:34:00.000-05:00

எழுதுவதுக்கு முன்னால், சந்தர்ப்பம்கூறுதலென்பதிலே பொதுவிலே எனக்கு நம்பி
க்கையில்லை. இந்தவிடத்திலே இது தவிர்க்கமுடியாததாலே:

ஜெயமோகனின் அண்மைய கணையாழிச்செவ்வியை முன்னிட்டு பதிவுகள்
கருத்துத்தளத்திலே இன்று பேசப்பட்டதினை வாசித்ததின் தொடர்ச்சியாகக் குறி
த்துக்கொண்டதிது.

இப்போதெல்லாம் இலக்கியம் அச்சடிப்பது மாசாத்துவான்கள் சங்கதியாய்ப் போச்சு.
கொல்லைப்புறத்திலே நானொரு இலக்கியம் படைத்தால், கூடத்துநாற்காலியிலிருந்து
நீர் முகவுரை எழுதும்; காசை நான் விட்டால், என் சகலை அம்மான் ஆராச்சும் பதி
க்கலாம். குசினிப்புறத்திலே நீர் வைத்திருக்கும் மடைப்பள்ளிக்காரர் மதிப்புரையைப் பரி
ந்துரையாகவே புரிந்தெழுதித்தருவார். புத்தகம், முகவரி, மதிப்புரை வந்த சேதியை
வாலயத்துக்குஞ்சுகள் கொண்டு வந்து சேர்க்கவேண்டிய இடத்திலே சேர்க்கும். ஆதரி
த்து வரும் சேதியைக் கொண்டுபோய் நாற்காலிக்காரருக்குச் சேர்க்கும்; எதிர்த்தால்,
பாய்ந்து விறாண்டிக்கடிக்கும். இத்தால் அறிய வேண்டியது யாதெனில், படைப்பிலக்கி
யம் என்பது பண்டம் விற்கும் விளம்பர உத்தியினால் வெல்லப்படுவதாக்கும். சிற்றிலக்கி
யம் பேரிலக்கியம் என்ற பேதமில்லாமலே இந்த பேய்க்காட்டல் நிகழ்கிறது. இந்த நி
லையிலே ஒதுங்கி, சிற்றிலக்கியம்/பேரிலக்கியம், பெரும்பத்திரிகை/சிறுபத்திரிகை என்ற
கறுப்பு/வெள்ளை தீற்றுக்களுக்குள்ளே அடங்காது தான் மட்டும் ஒளிர நிற்பதே எழுத
முயல்கிறவன் முதலிலே எண்ணிக்கொள்ளவேண்டியதென்று நினைக்கிறேன். பெரி
யோர் முகவுரை, நூலனுப்பிப் பெறும் அறிந்தார் மதிப்புரை, நாட்டுக்கு நாடோடி புரி
ந்துணர்வு விழாவெடுப்பு என்பனவற்றின் விபரங்களோடு என்னை நோக்கி
உருண்டோடி வரும் "புத்தம்புது வீரிய இலக்கிய உலகத்தை" சப்பித்துப்பின
கரும்புச்சக்கை என்று மட்டுமே எண்ணிக்கொண்டு திறக்கிறேன். தனியே Marketing
Technique இன் வெற்றி மட்டுமே நல்ல படைப்பென்றதாகி விடாது என்பதிலே நம்பி
க்கை இன்னும் கொண்ட ஓரிருவர்களிலே நானும் ஒருவன். ஞமலி விடு தூ!தூ!
==================================================

வலை ஞமலி! வலை ஞமலி!!
எடுத்துப்போவாயோ ஆசான் குட்டிச்சாத்தானுக் கென் சேதி!
தனியிடம் கணியிலே தவித்துத் தமிழெழுதி
பதிவிடமில்லா தலையும் என் பெயர் பற்றியும்
பரிவுடன் அவர் மனம் பதியச்சொல்லு

~செ(¡)ல் சேதி~

அடுத்த முறையாச்சும் தமிழ் ஆண்டே,
தயைகூர்ந்து தமிழ்படைத்த
ஆகாக்காய் அரைவேக்காட்டு
ஊறுகாய் பெயரிலேனும்
உள்நுழையும் எனதையும்.
பாரும்,
ஆறு கவி நாலு கதை நானும் எழுதியுள்ளேன்.
குறித்துக்கொள்ளும்;
கூடவே உம்மை விதந்து ஓரிரு பதில் முறியும்

வேணுமென்றால் வாரும்
வெளிநாட்டில் வீசுவேன் நானும் உமக்குக் காத்து
நீரும் வீசவேணும் உள்நாட்டில் எனக்கும் பார்த்து
தேஜஸ் கூடத்துநாற்காலியிலே சீமானே உம் சேவை
கொல்லைப்புலத்துக்குக் கூட்டாளி நான் தமிழ்க்காவல்
குசினிப்புறத்துக்கு ஆராச்சும் நீர் பார்த்துப்போட்டால், அவராச்சு.
உமக்கு வாலாட்டும் எலும்பு நாய் எனக்கும் வாலாயப்படவேணும்.

எனைப் பாரும் தேவே! இறங்கி வாரும் ஏறே!
இந்தப்பக்கம் நான் தமிழரசன் உந்தப்பக்கம் நீர்
இந்த மாசம் இருக்குங் காசைவிட்டு என்னொரு கவித்தொகுதி;
நீர் முகவுரை; பதிப்பார் நம் பங்காளி; மடைப்பள்ளிக்காரர் விமர்சனம்
தாம்பாளம் எடுத்துப்போகவும் எதிர்த்தாரை எடுத்தெறியவும்
வாலாயப்பட்ட பூராயத்தெரியா வேட்டைநாய்த்தொகுதி.
அடுத்த மாசம் கட்டாயம் அறிஞர் உமது எட்டுத்தொகுதி காவியத்துக்கு
இந்தப்பக்கம் எடுப்போம் நாம் பிளாஸ்ரிக் குட்டிவாழை கட்டி ஆராத்தி.

ஆகையினால்,
அடுத்த முறையாச்சும் தமிழ் ஆண்டே,
தயைகூர்ந்து தமிழ்படைத்த
ஆகாக்காய் அரைவேக்காட்டு
ஊறுகாய் பெயரிலேனும்
உள்நுழையும் எனதையும்.
பாரும்,
ஆறு கவி நாலு கதை நானும் எழுதியுள்ளேன்.
குறித்துக்கொள்ளும்;
கூடவே உம்மை விதந்து ஓரிரு பதில் முறியும்

~செ(¡)ல்சேதி முடிவு~

சேதி எடுத்துப்போகும் எழில் நாயே
நடனம் சுழிக்குமுன் துடிவாலுக்கும் நன்றி.

இணைய நாயே!! இணைய நாயே!!
எடுத்துப்போகாயோ என் ஆசான் குட்டிச்சாத்தானுக்கு
இவ்விணையத்து ஏகலைவன் ஏக்கச்சேதி!

~31, ஜூலை '03 வியாழன்

(முதற்கிறுக்கல்; திருத்தமும் பின்னால் வரலாம்; வருத்தமும் பின்னால் வரலாம்)

பாலியல்வதை

2005-01-20T17:32:00.001-05:00

திரும்பித் திரும்பத் தேர்ச்சில்லுட் செருகியும்
இத்திசை சாமி முலை எறிந்து எரியத் தினவு.
எண்ணிப்பார்த்தால், எண்ணெய்க்காப்பெல்லாம் கை
தடமிழுத்திழுத்துத் தனக்குடம் தடவிய கற்கருஞ்சிலை.
இந்திரியம் தித்தித்துத் திரியத் திரிய
தந்தம் முளைத்துத் தள்ளும் தாந்திரீகம்.
இறைவி குமரியானால், இதுதான் கஷ்டம்.

~17, ஜூலை '03 14:07 மநிநே.

மக்களாட்சி மாண்பு

2005-01-20T17:32:00.000-05:00

மக்களை மக்களாய் நடத்தச் சொல்லி
மக்களுக்காய் மக்கள் மக்கற்றெரு மறித்து
மக்கள் கூட்டம் மதிலோரம் போட்டனர்.
முக்கிய மக்கள் பேச, நடுத்தெருவில்
எக்கியெக்கிக் கேட்டார் மிச்ச மக்கள்.

சொடுக்கி மக்கள் அடிக்கக் கட்டிய மணியை
அரசமக்கள் அறுத்துப் பதுக்கல்பற்றிப் பேச்சு.

மக்களால் மக்களுக்காய்த் தேருண்ட
மக்கள் அரசு மக்கள் தெருவில்
பொதுமக்கள் போகவென்றாம்
மக்கள்காவலரைப் பக்குவமாய்
நகர் சுற்றி வர அனுப்பியதென்பது,
"மக்களே! இது உங்கள் வானொலி".

மக்கள் பிக்கலுற்றார்; பிணங்கிப் பினைந்தார்.
"வந்த மக்களை நின்ற மக்கள் நெருக்க,
நின்ற மக்களை வந்த மக்கள் நொருக்க,
பல மக்கள் பெருமண்டை உடைந்து,
சில மக்கள் சிறுமண்டை பிளந்து,
மலையெனக் குவிந்து, ஆறெனப்பெருகி"
என வினையெச்சித்து மக்கள் தாளிகை.

இத்தால்,
"மக்கள் வென்றார்" என்றார் அரசி மக்கள்
"மக்கள் மாண்டார்" என்றார் மறித்த மக்கள்.

மக்கள் ஆட்சியிலே,
வென்ற மகன் நானா, தோற்ற மகன் தானா
என்றறியா மீதி மக்குமக்களுள் புக்கி யானும்.

~09, ஜூலை '03 02:30 மநிநே. (அடிப்படி)
~15, ஜூலை '03 16:09 மநிநே. (திருத்திய படி)

இயக்கம்

2005-01-20T17:31:00.000-05:00

எனக்குச் சம்பந்தமிலாப் பங்குகளிற் தொங்குகிறதென் தொழில்
நான் தொழாத் தெய்வத்தின் பாழ்சந்நிதிக்குப் போகிறதென் வரி
என்னோடிணங்காப் பிறர் சுமத்திய அரசியல்வாதியென் குரல்
என்னையறியா எவரோ அனுப்புவதெல்லா மாகுமென் அஞ்சல்
என்னைத் தவிர எல்லாமே இங்கெனக்கான இயக்கமானால்,
என்னாலானது என்னவென்றெண்ணியிருத்தலே இனி.

~15, ஜூலை '03 02:30 மநிநே.

சுற்று

2005-01-20T17:29:00.001-05:00

மழையைப் பற்றியே பேசி முடித்து அவிழ்த்துப் பேசினோம்.
நான் அறுத்தால் அவன் தொடக்கம்; அவன் அறுந்தால் என் துளிர்ப்பாம்;
ஆலங்கட்டி மழை பற்றி நானும் அதுபோல வேறொன்றை அவனும்.
ஆலங்கட்டியளவு அகட்டவொணா என் கை தொங்கிக் கருந்தோற்பை;
உள்ளொட்டி நனைந்திருக்குமோ கோப்பு? - அலைக்கும் மென்நடுக்கம் தலைக்குள்.

நூற்றாண்டு வெள்ளம் பற்றிச் சொன்னானாக்கும்
~பைத்தோல் வழுகி உட்கை குளிர்ந்தவன்~
சென்றாண்டுப் புயல் பற்றிச் சொன்னேனா பின்னே?

அடித்தள்ளிய அடைமழை அவசரத்தில் ~ ஆளாள் ~
நுழைந்த கதவால் தலை குனிந்தகலல்வரை,
மழையைச் சுற்றினோமென்றே சொன்னாலும் - ஆளுக்காள்
சொன்ன மனதைச் சுற்றினோமாக்கும்;
ஏற்றிக்கொண்டு எங்கும் சுற்றின
எம் ஓட்டி எதனைச் சுற்றினானோ?

~14, ஜூலை '03 20:27 மநிநே. (அடிப்படி)
~15, ஜூலை '03 16:19 மநிநே. (திருத்திய படி)

பெயர்*

2005-01-20T17:29:00.000-05:00

இரவின்றிப் பகலின்றி உனக்கின்றி எனக்கின்றி
எதிர்ப்பட்ட திசையெல்லாம் விரிந்து செல்லும் வெறுங்காற்று.
பட்ட உடலில், பக்கத்துப்பூவில், பாற்பிள்ளைச்சத்திக்குள்
நாசி பெற்ற பெயர் நசிந்துபோகிறது.
நீர்பட்ட நெடுங்கிழக்கோ நிலம் பரந்த நேர்தெற்கோ,
உந்தித் தள்ளி வளி உந்தப் போகிறது.
கிளை சுற்றித்தான் உலா - என்றாலும்,
காற்று~மரம் தொட்ட உறவில்
பெயர் ஒட்டிடமும் ஒடிவிடமும்
சட்டெனத் தெரிதலில்லை.

~10, ஜூலை '03 13:14 மநிநே.

*(கல்யாண்ஜியின் "வளையல் பூச்சி" உரசிய பதிவு)

நாளுள் நான்

2005-01-20T17:28:00.000-05:00

நீ வரும் வரைக்கும்
நாள் முழுக்கத் தூங்குகிறேன் - தூங்காநேரத்தில்
தூசு தட்டித் துடைத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
கணியை, பலகணியை, பத்தாண்டுப் பின்நினைவணியை.
அப்போதைப் போலத்தான் அகலாமல்
காலடியிற் கட்டிப்போட்ட குட்டிநாயாய் உறங்குது கொள்காலம்;
விதிரத் தவித்தெழ எப்போதேனும் வீரிடும் தொலைபேசி.
தாயில்லாப் பிள்ளையாய்த் தான் வளரும் வயசையும்
இடை முடிந்துக்கொண்ட இணைப்பையும் தவிர்த்துவிட
சுற்றி எதுவுமே சுற்றா வெம்மதியம், இப்போதும்
உடையும் குமிழாகும் உன்னொரு சாவித்திருப்பலில்.

~10, ஜூலை '03 16:34 மநிநே.

பெருங்கடல்

2005-01-20T17:27:00.000-05:00

கேவலந்தான்,
நித்தம் கத்திப் பிழைத்தல்.
ஆனாலும், ஆள் சேர்க்க
அலை கடலுக்கேது
அடுத்த வழி?
கொடுமை
இருளுட் தனிமை.

~10, ஜூலை '03 17:04 மநிநே.

வளர்ச்சி

2005-01-20T17:26:00.000-05:00

முடிந்த கொண்டைக்குள் ஊரும் ஈராக, கிழமைக்கு
கழியும் அஞ்சலுக்குள் ஒன்றேனும் கண்டன அஞ்சல்.

முறைப்பாட்டுக்கடிதங்கள் மட்டும் முன்பல் முளைத்துத்
தாளிற் தழைக்கின்ற காலமாம் இது.

இலக்கியம் பேரில் சிங்கப்பல் உடைந்தார் உடைந்த பல் பேரிலொன்று
இலக்கியம் பேரில் சிங்கப்பல் உடைத்தார் உடைத்ததன் பேரிலொன்று
இலக்கியம் பேரில் சிங்கப்பல் உடைந்தார் உடைந்த பல் பேரிலொன்றான
கண்டனம் பேரில் சிங்கப்பல் உடைத்தார் உடைத்துப் புடைத்த கைபேரிலொன்று.

இலக்கியம் பேரில் ஏதோமடத்தாரை எழுத்தடித்ததன் பேரிலொன்று
இலக்கியம் பேரில் எழுந்த மடத்தாரை எடுத்தடித்தவர் பேரிலொன்று
இலக்கியம் பேரில் மடத்தார் எதிர்த்ததை இழுத்துப் பகைத்தார் பேரில்
தடித்தவர் அடித்தவர் அவரைப் படித்தவர் விறைத்தததின் பேரிலொன்று.

எண்ணொணாக் கவலை என்னோடு இருந்தாலும்
இலக்கியக்கவலையன்று இறந்தது காண் இன்று.

வருந்தமிழ் எப்படி வரண்டாலும், பரம்பும் பார், பையப் பைய
கடித இலக்கியச்சுரையேனும் தமிழ்க் காய்ந்து.

~10, ஜூலை '03 02:30 மநிநே.

நகர்காட்டிகள்

2005-01-20T17:25:00.001-05:00

நகரவாழ்வு பற்றி நாலுபேர் சொன்னார்கள்.
நறுக்கி, "நரகம்" சொன்னார் நகர முன்னால்,
அடுத்தாள் நாவில் "'நடுநிசிநாய்' அலை தெரு."
ஊதி ஒத்தூதி, "கொடுமை" கூறிக் குனிந்தேன்.
என் சின்னமுகம் குறித்தே முழுக்கப் புகைத்தார் ஓராள்;
"ஆலைப்புகை ஊடும் முழத்தீவும் சன்னற்றுளையும்."
சுவருட் சுருங்குலகைச் சுற்றிச் சலித்தார் மற்றாள்.
அவருயிர்க்கக் கண் சுருக்கி நெரிந்ததென் புருவம்.

இருள் பழுக்க, ஆள் போக்கிக் கதவடைத்தேன்.

நினைத்து நானேனும் கேட்டிருக்கலாம்,
முன்னொரு நகரம் வாழ்ந்தோரோ என்று.

~9, ஜூலை '03 02:30 மநிநே.

நன்றி: 'நடுநிசிநாய்' பதத்துக்காக பசுவைய்யா

எச்சம்

2005-01-20T17:25:00.000-05:00

எது பிடிக்கும் எது வெறுக்குமென
இலகுவாய்ச் சொல்ல முடியவில்லை; என்றாலுங்கூட,
கடைத்தெருவில் கழுத்தளவாற் சட்டை தேர்தலென
சுலபப் புணர்தலும் பெறுதலுமாய் ஒடுங்கிய சுபாவம்.
தேடற்பொறிகூறும் நான்கெண் ஆண்டைக்கூட
ஆட்குறியாய்ப் பெயர்பின்னால் அள்ளி முடிந்தோடும்
அவலமும் வந்த நிகழ்காலம் எனதான சங்கடம்.
இலக்கணம் தப்பாமல் எழுவாய் பயனிலைக்கிடை
வகுத்த பயணமே செயப்படுபொருளாகி,
சுலபமாய்ப் புணர்ந்தும் சுகமாய்ப் பெற்றும்
சடங்காய் நொருங்கிய சவம் காண் சூழ்வாழ்வு.
நகர்ந்தென்னைக் கழித்து நத்தைப் பசையாய்
மெல்லக் கழிகிறது சுவை மெல்லாப் பொழுது;
துப்பிய எச்சிலாய் மிச்சம் நான்.

~8, ஜூலை '03 02:30 மநிநே.

அந்தரங்க விஷயம்

2005-01-20T17:24:00.000-05:00

அந்த ரங்கமான விஷயமாக்கும்;
இந்த ராமச்சந்திரனைப் பற்றி அவரும் சொல்லவில்லை
அந்த ராமச்சந்திரனைப் பற்றி இவரும் கேட்கவில்லை.

தந்த ராமச்சந்திரனில்லா நந்தன் அமாவாசை பற்றி
வந்த நாள் தொட்டு எந்த ராமச்சந்திரனாச்சும்
குந்த விருந்து பந்த ராமச்சந்திரருக்குச் சொன்னானா
சந்த மாய்க் கவி என்று சல்லடைத்துப் பார்த்ததினால்,
இந்த நாள் வரைக்கும் எனக்கும் வந்ததில்லை துயர்,
எந்த ராமச்சந்திரன் பற்றி இந்த ராமச்சந்திரன்
அந்த ராமச்சந்திரனுக்கு எடுத்துச் சொன்னானென்று.

சுந்த ரமான ரகுராமச்சந்திரர்பூமியிலே,
எந்த நந்த அமாவாசை என்று இவரும் கேட்கவில்லை
எந்த நந்த அமாவாசை என்று அவரும் சொல்லவில்லை.
மந்தி ரமாய் மனதுள் எண்ணினவன் மட்டும் நான்.

~8, ஜூலை '03 02:30 மநிநே.

Epsilon

2005-01-20T17:23:00.000-05:00

மூச்சுவிட வெளிவந்தால் மூக்கணாங்கயிறு.
மாட்டுக்காரர் உலா; சூட்டுக்கோல்.
தோலுடன் நாசி பற்றிப் பொசுங்கும் நம்பிக்கை.

அவரவர் வட்டமெல்லாம்
அரைவட்டம் வெளுப்பு
அரைவட்டம் கறுப்பு
துணுக்கியும் காணாப் பழுப்பு.
வெளுத்த பிறைக்குள்ளே கறுத்தான் எதிரி
இருட்டுச்சுழிக்குள்ளே வெளுத்தான் எதிரி
ஆதியிலும் நீதி அப்படித்தான் இருந்தது
மீதியிலும் நீதி அதுவாய்த்தான் மிதக்குது

அறிந்தாரோ அந்நியரோ,
நிற்கும் விட்டப்பரிதிக்குள்ளொடுங்கு
பாதிவட்டத்தளநிறத்துப்புண்ணியர்
மட்டுமெம் இன்ப வட்டகையார்.
மிச்சத்தார், அரவமோ திரிகயிறோ
நெஞ்சுலர அஞ்சுவோம்; அகல்வோம்.
ஈடன் தோட்டத்தப்பிள்
எச்சிற்பட்டபின்னால்,
எவர் கண்டாரிங்கு
எல்லாத்தள வட்டமும் உள்ளடங்கும்
பெருங்கோளம்?

~8, ஜூலை '03 02:30 மநிநே.

கனத்த மழைமீது இன்னுமொரு கவனம்

2005-01-20T17:15:00.000-05:00

கனத்த மழை பெய்யத் தூங்கப்போகின்றேன்
ஜன்னலைத் தட்டிக் கொண்டிருக்கிறது மழை தள்ளக் காற்று
நடந்து கொண்டிருக்கும் தெரு நானிருக்கும் நாட்டிலில்லை
பெருத்த மழைக்குள்ளும் பிடிபட்டுக்கொண்டு நகரும் பெண்களின் குரல்
தடுப்புக்கு அப்பால்
இயற்கைக்கும் இருப்புக்குமாய் சிந்திக்கொண்டு போகின்ற சொற்களுக்குரி
த்தானோர் அவர்கள்
தெளிந்துகொள்ள முடியா இழப்பை உணர்ந்து கொள்ளமட்டுமென்றே உரத்தடிக்கிறது
ஜன்னலில் மரக்கிளை
"எழும்பு; எழும்பு; இவை இவை உன் பங்கு."
காதை அழுத்திப் பொத்திக்கொண்டு மரவட்டை முடக்கம் சிறுக்கும் உடலெனதாகும்
சொடுக்கின சாட்டை நகநுனியிற் தெறித்தாற்போல் இன்னும் இழுத்து அடிக்கிறது காற்றூதல்

மழை துன்பம்; மழை இன்பம்; மழை அழுகை; ஆனந்தம் மழைநிலமே.
காற்றும் மழையும் கடுங்காதலும் துன்பமும்; காற்றும் மழையும் பேரின்பமும் வன்மமும்.
இடுங்கிச் சரிவன என் உடல் அவயவம்; உலர்ந்து வரள்வது உள்ளே வாழ்சூழல்.
காவிச் செல்வது காற்று; அகல்பாதத்தால் காலத்தை உதைத்தென்னைக் கைதூக்கி
முன்னிலைக்குக் காவிச் செல்வது இராக்காற்று; கூடச் சிலிர்த்தழ கொடுமழை.
நாளை அழிந்த போன பொழுதுகளிலே துள்ளலும் துவளலுமாய்ப் போர்வைக்குள்
காவிச் சென்றதெனைக் காற்று; காதிற் கூவி ஓலமிட்டுப் பாதை அடி பார்த்துப் பதுங்கிப் பி
ன்வந்தது ஓயாமழை.

தேகம் திமிறி அழ அழப் பார்க்கின்றேன் அழிந்த நிலங்களை; குலுங்கி அற அறக் கி
ளைக்கும் அவலத்துரூபங்கள்.
மஞ்சட்களை முளைத்த கறைத்தரையெல்லாம் புதைந்த நாட்கள் வாசம் பொசியும் மெல்ல
மெல்ல நுனிநாசிக்குள்;
நாட்களுட் தூங்கும் நானிழந்த பேர்கள். அறிந்த முகங்கள் அரைகுறையாய் பிளந்து வரும்
தரை; தோல் முடிந்த வடு பிரிந்து வடியும் நிணம்.
வேரும் விழுதும் பின்னி சாரையும் நாகமும் மூசிமூசிப் புணரும் சத்தமோ எச்சமாய்க்
கொக்கியதென் செவிக்குள்?
காற்றின் மழையின் கத்தும் கூத்து; "கவனி கவனி; இது வாழ்ந்துற்ற அவனி"
சோர நனைந்ததில் சேர நடுங்குவேன் தேகம்; காலம் குழப்பி நூற்போர்வையும் அதிரும்;
மெல்லிய ஜன்னலை இன்னும் மின்னல் அதட்டும்; வன்முறை, வன்முறை;
கத்தவுமொண்ணாப் படங்கு மடங்கியடிக்கும் தன் மார்
கண்ணோளி பறிக்கக் கண்ணாடி ஜொலிக்கும். பின்னால், இருள்வான் மயங்க, வேலிப்
பல்லியாய் ஓடும் மின்னல்தன் முதுகெலும்பு.
இன்னும் மூடுவேன் என் மெல்லிய போர்வை; இரு கை சோரவும் இடிகூடி
முழக்கும்; "உன்னுலகிங்கில்லை; அங்கே, அங்கேதான்."

இந்நிலை அந்நிலை எந்நிலை அறியேன்; எல்லாமே கூழாய்க் கொட்டித் தொங்கும் என்
தலை சுற்றச் சுழல சுற்றும்முற்றும்.
கள்ள மழை அள்ளிச் செட்டை தொடர அடிக்கும்; சட்டச்சடசட சட்டச்சடசட; பொன் மி
ன்னி தும்மிச் சிதறி வெடிக்கும் செல்லிடத்தெல்லாம் இடி;
ஜன்னல் மீள நடுக்கும்; கத்தும் இன்னும் கடற்காற்று; "வா, வா; உன்னை அள்ளிப்
போக வந்தேன். உயிரோ உடலோ உனதெல்லாம் எனதாம்."
இன்னும் நான் நினைவின்றி நிலைமாறி நனைய நனைய நடப்பேன்; நாளும் புலமும் நசி
ந்த வசமாய்;
நானறியா வெளியன்றில் மிதந்து தாழ்ந்து; நானறியா வெளி என்றேனா? நானறியேன்.
நனைய நனைய நடந்தேனா? நானறியேன்; அறியேன் நான்.

காற்று வந்தின்னும் "வா, போ" என்றதட்டும் என் காதை; பெரும் வாதை.
போர்வைக்குள் முடக்கவும் மூலையின்றி காலிழுத்துத் துடிக்கும் அட்டை.

6/17/2003

அநாமதேய அமெரிக்க விமானநிலையம்...

2005-01-20T17:11:00.000-05:00

நேற்றிரவே மூசி மூசி
இருட்டு மூக்கு மூலைக்குள்ளும் முடிதேடி, முளை பிடுங்கி
ஆழ மழித்துப்போட்டேன் நான் நாலு நாள் நாற்றுத்தாடி.
விரல் மேவி வீரம் பேசாமல் கை நகங்கூட முழு
வீச்சாய் வெட்டிச்சாய்த்துச் சரி பார்த்தேன் சில நாழி,
உன்னைக் கேட்டு, பின்னால் அவளைக் கேட்டு.
கைச்சின்னப்பைக்குட் சதத்துச்சீப்புக்குக்கூட,
கொன்னைப்பற்கொடுக்கு
படக்கென்று முறித்துப் போட்டேனென்றால்,
பார்.

மொத்தமாய்ப் பார்த்தாற்கூட
பத்துக் கிலோத்தான் பொதிப்பாரம்.
புடைத்த சட்டைப்பைக்குள்
உடல் தடித்துக் கடவுச்சீட்டு,
சிறிதும் பெரிதுமாய்ச் செறியச் சொருகி
உறுப்பாய், ஊரலும் மரத்த அடையாளவட்டை.

இப்படியாய்,
என்னைப் பொறுத்தவரை
எல்லாமே தம்மளவில்
இயல்பாய்த்தான் இருந்தனவாம்
- எண்ண மறந்த என் முகவெட்டைக் கண்ணில்
சந்தேகக்கண்ணி சடைத்தார் காணும்வரை.

6/19/2003

சிட்டுக்குருவியாய் விட்டு விடுதலித்தல்

2005-01-19T17:43:00.000-05:00

பலகணி திறக்கப் பரந்த பெரும்வெளி
புல்லும் புதரும் முள்தரித்த நிலமுடியும்

நடந்தனன் நடந்தனன் நாழி உருக,
துடிநாடி யடுங்கித் துவளவுங்கூடக்
கடந்தனன் கடந்தனன்
பாழியும் திட்டும் மேவிப் பாவி
நடந்தனன் கடந்தனன்
விரிந்த மலைநிலம்

ஏகனாய்,
போகுமிடத்துப் பாதச்சுவடு
காயும் அழியும் கதையுணராது
உடை கணம் ஒருக்க நினையா
துள்ளே புதிதறிவதாய்
நனைந்து முனைந்து
நடந்தனன் நெடுவழி.

பெருவிரலழுத்த
காலத்தொடிவு.

பொடி;
பொடி

~Wed Jun 11, 2003 4:55 pm

அலையும் கதைகள்

2004-12-25T17:26:00.000-05:00

பசும்புல்லிருந்து பொதிந்த பழங்கதைகள்
அள்ளியள்ளிப் பேசியே அலர்ந்ததெம்
நிலாக்காலம். எறிந்தவொளி உலரவென
அலை அலட்டிக் கடல் தள்ளிக் கரை
கால் அள்ளிப்போடவும் மெல்ல எழுந்து
புறமணல் தட்டிப்போய்
எம் காலநிலா அலரப் பேசவென
அள்ளவள்ளப் பழங்கதைகள்
பொதிந்தன புல்லின் பசப்பிலே.

இறந்த எலும்புகட்கு இரைந்திரைந்து
எண்ணச்சுதை சேர்த்தோம் - கூட்டமாய்
இறந்த எலும்புகட்கு இருப்போர் நாம்
அள்ளிச் சேர்த்தோம் ஆவி.
அவரவர் அவிர்ப்பாகம் அசை மெல்ல,
மெள்ள மேனி முளைத்து
அசைந்தலைந்த பழங்கதைகள்
சொல்லாமல் அள்ளிப்போனதாம் - அலை
தள்ளிக்குவித்த தறிநிலாத்துண்டெல்லாம்.

பின்னொரு நாள்,
இறந்த எலும்புகட்கு இரைந்திரைந்து
எண்ணச்சுதை சேர்த்தார் - கை நிறைய
அள்ளிக்கொண்டோம் சொரிவெள்ளிநிலா.

03, ஏப்ரல் 30, புதன்

எமக்கானது/எம்மாலானது

2004-12-25T17:25:00.000-05:00

குழம்பியிருக்கிறேன்
-நிரம்ப, உட்குடம் ததும்பத் ததும்ப.
குழப்பம் - மனிதரால், நிகழ்வால்
மேலாய், - எரிநாள் நெடுக்க
பேசியதை மீள மூளப் பேசவேண்டிய
மிருகவதை மூளை மேல் துரத்திப் படர்வதனால்.
ஓங்கு தான் உள்ளே ஒரு கணம் தயங்கினாலும்,
ஒன்று சொல்லித்தான் ஆகவேண்டும்;
"நான் குழம்பியிருக்கிறேன் - முக்கியமாய்
பேசப்படும் நான் பிம்பமில்லாதா னானதினால்."

இடது வலது எல்லாம் நாணிக் குழைந்தொன்றாய்
தெரு வழிந்தோடிப் போக, சுற்றி அவகதிலயத்திலே
அதிர்கிறது சொத்திக்கூத்து.
கொள்ளிக்கையனும் அள்ளித்தின்னியும்
கையைக்கோர்த்துக்கொண்டு
துள்ளித் துள்ளி ஆடும் துடிநாட்டியத்துரிதம்.
இடையிடையே எனதென்ற கடிதத்தில்
என்னைக் கொள்ளையடித்தவனுக்கும்
இறுக்கிக் விட்டோம் குத்தென
ஏராளமிட்டுக்கொண்டார் கையப்பம் -
என் பெயரால், உன் பெயரால்
ஊரிருந்தார், இறந்தார்
உருப்பெயர்ந்தார், பெயரார்
எல்லார் பெருகுதுயர் பெயராலும்.
அடுத்தவேளைக்குப் பருப்புத்தேடும் சிறுத்த மனிதப்புள்ளி
அரசு விளம்பரப்பொறி பரந்த சுவரில்
மூச்சுத் தப்பொரு பொட்டிடுக்குத் தேடி
மறுப்பறிக்கை சுழித்துக் காட்டமுடியுமா,
மெய் சொல்.
'கொள்கைக்காரன்', 'கொள்ளைக்காரன்'
எல்லாச் சொற்களும் நானே வகுத்தேன்
என்ற (அ)மங்கச்செய்திச்செவியுறுவீர் நாளை;
நீங்கள் நெறி வகுத்தீரென்றும் நானுந்தான்.

முகமில்லார் எம்பெயரால் முழுவதும்
இனியும் நடக்குமாம் முருங்கைமரமேற்றம்.

நம்பங்காய் எம் கையை முறித்துக் கொள்வோம் வா
- அழுகு கவிதையேனும் அழுகை பிழைத்துப் போகட்டும்
அடுத்த இயலு தலைமுறைக்கும் எஞ்சுகிற பூக்களுக்கும் .

'03 மார்ச், 20 வியாழன் 18:06 மநிநே.

அந்தகக்கவிக்கான அ(¨)வத்திரை

2004-12-25T17:24:00.001-05:00

அந்தகக்கவிக்கும் அரசனுக்கு மிடை அவிழ்
திரை தொங் கவை யென்றான வாழ்வறை;
எரியும் உலைகளும் எளிய மனிதரும் புரி
நூல் திரிந்து கீற்றாய்ப் பொசிந்து புகை பரவ,
உருட்டி உருட்டி உண்கி றேனென் உணவை;
எண்ணெய்த்தேச எரிகொள்ளிக்கிடை
பதுங்கிப் பருகுநீருக்கலை சிறுவர்
கண் தெரியும் பயத்தை, பசியை,
துரத்தித் தனக்குள் அமுக்கி,
எனக்குப் பிதுக்கும் படக்கருவி.
ஓலமும் உறுமலும் ஓருடல் கூறும்
அர்த்தநாரீஸ்வரம்; அறைச்சுவர்
அதிர்ந்து அனுங்கி அமுங்கும்;
அடக்கம்,
அடுத்த ஒப்பாரி வரை நிலைக்கும்.
அத்தனை ஆயுததாரிகளும்
பொய்யைப் மெல்லப் பிடியென்று
அள்ளித் தருகிறார் அவல்;
கிள்ளி மெல்ல மெல்ல,
இன்னும் விரியுமாம்
குசேலர் தேசத்தே கூற்றுவன் நாட்டியம்.
உள்ள முத்திரை,
முழுதாய்த் தோற்றுமோ திரை?
என்னைவிட எவரேனும் கண்டீரா,
எரிந்த தெரியாதா தென் றிலா
தெல்லாப் பிணங்களின் திறந்த கண்களும்
இ·தெதற்கென்று கேட்பதை?

தொடர்ந்து
தொலைந்த பருவப்பெண்களையும்
தொலையா நோய்க்கிருமியையும்கூடப்
பின்னுக்கு வன்மையாய்த் தள்ளிப்
பொல்லாப்போரைத் துப்புதென்
தொலைக்காட்சி.

ஜன்னலின் பின்னால்,
கண்ணிருண்டு காயும் வெறுவானம்;
கீழ் உதரம் கனத் தரக்கி யரக்கி நகரும் கயர்மேகம்.
இரவு பகலின்றி
இடைவிடாது பருகிக்கொண்டிருக்கின்றேன்
என்னுடைய நீரையும் நீருக்கலைவார் துயரையும்.

எப்பொழுதும்போல, இப்பொழுதும்
ஆயுதங்கள் மட்டும் அழுத்தமாய்
நெறிச்சாத்திரங்கள் போதிக்கிறன.

'03 மார்ச், 31 திங்கள் 04:54 மநிநே.

ஒதுக்கம்

2004-12-25T17:24:00.000-05:00

நிழல் தேய்ந்த நேரத்திலே
கல்லெறிவார் கூட்டத்திலிருந்து காணாமற்போனேன்.
ஒடித்த ஒரு விலாவென்பை உள்ளொளித்துக்கொண்டு
இல்லாச் சடத்தை இதுவென்றே
உருக்கொடுக்க அலைந்தேன் ஊரூராய்.
மீன்பிடிகுளங்களிலே தேங்கிய வலைகாரர் முகங்களை
மெய் சோர்ந்த பொழுதுகளில் கடந்து நடந்தேன்.
பறித்ததைப் பறிவிட்டுக் கால்கீழ்க்குட்டை சேந்திப் பின் பறிக்கும்
காலச்சேதத்தைக் கண்டும் காணேனாய்ப்
பாதைக்கல் விலக்கிப் போந்தேன் மேலும் கால்.
பார்த்த ஆறெல்லாம் பகுக்க இத்தனையாய் வகைமச்சம்;
அள்ளும் வலையெல்லாம் சொல்லடங்கிப்போன எண்கள்.
அகத்தில் மழைக்காட்சி துளி முளைக்க பயிர் முளைக்க
அடுத்தவர் கவியோரத்து வேலிக்கப்பால் மட்டும்
காலாற நடக்கின்றேன் காற்றுவெளியில் நான்.
காற்சட்டைப் பைகளுள்ளே என்புக் கணக்குப் போடும் கைகள்.
நடத்தலுமாகும் நாளைக்கான தவம்;
தேவத்துவம்.

26, ஜனவரி 2003 - ஞாயிறு 00:39 மநிநே.

திரித்துவமுள்

2004-12-25T17:23:00.000-05:00

எழுதி முடித்தபின்மட்டும்
எங்கிருந்தோ செருமுது இந்த முள்.
தேவநிலைப்பட்ட புனிதத்தனிமுள் தான் என்பதாய்க் கனைதொனி.
உன்னோடு காறித்துப்பிய கரிநாக்குக் கழுவிக் கொப்புளித்து
சாப்பிட்டுப் பருகித் தாம்பூலம் தரித்துத் துலக்கியபின்னால்
காவடி வேல் குத்திக் கிழிக்குது அலகு; நாடி கீறப் பாயுது வெள்ளம்.
ஆள் தேடு அவதி நேரத்தில்,
அசுரத்திடுங்கு ஆகாக்காலத்தில்,
சேற்றாமைத்தலை தோற்றாமையில்
என்ன வாழுதோ இதற்கொரு தேவாம்சம்?
அடுத்த தொலைபேசலிலே அம்மாவிடம் கேட்கட்டுமோ,
"பள்ளிக்குப் போகவரச் சொன்ன
'பொறியெல்லாம் உன் போக்கு
புத்தகமும் வாய் பொத்தலுமாய்'
புத்திமதியை, பக்குவமாய்ப்
பொத்தி வைத்தீரோ
என் பயணப்பெட்டியிலே?"?

கேட்பதற்கும் கடிக்கக்கூடும்
இக்காலாணித்திருத்துவமுள்.

25, ஜனவரி 2003 - சனி 23:05 மநிநே.

மதிப்பீட்டைக் கேட்டுப்பெறுதல் பற்றிய மதிப்பீடு

2004-12-25T17:22:00.001-05:00

எதையும் தவறாகச் சொன்னதாய் ஞாபகமில்லை;
"மாடுதான் என்றாலும் நான் வண்டில் மாடில்லை"
என்று மட்டும் மேய்வழியிற் சொன்னதாய்,
சின்ன நிழலாட்டம் உள்ளே.

நிரைக்களத்தில் வயல்மாட்டைப் பற்றி
வரி பத்துச் சொல்லக் கேட்டார் போலும்;
"மாடுகள் பற்றிய என் மதிப்பீடுகள்,
திரைப்பட விளம்பரங்கள் அல்ல
காணும் தெருமூலைக்கெங்கும்
சாறி, சாணிச்சுதை சேர்க்க"
என்றிருப்பேனாக்கும்; வேறில்லை.
இதிற்கூட, கேட்டவர் மூலத்தில்
ஆழக் கெளுத்தி செருகியதாய்
எனக்கேதும் தோற்றமில்லை.

உன்னைப்போல், அவனைப்போல்
நானும் உணர்கொம்புள்ள மாடுதான்.
விலகிப்போகாது வேண்டுமென்றிடித்தால்
வேறென்ன செய்ய?

முட்டிய தெருவில், முதுகில், முனை
இலேசாய் இடறக் குத்துதல் தவிர
வேறேதும் புரியவில்லை; வேறேதும் தெரியவில்லை.

இனியாவது தெரிந்துகொள்; உன்னைப்போல்
இவ்வூரில் எந்தத் தெரு மாட்டுக்கும்
உண்டு ஏதேனும் உட்கருத்து.
ஆனாலும், மாட்டுக்கு மாடு
வால் தூக்கி மாறாது மூத்திரமணம்.

01, ஜனவரி 2003, புதன் 23:35

கழிப்பறையிலே கவிதை வாசித்தலைப் பற்றி

2004-12-25T17:22:00.000-05:00

அள்ளித் தின்னுதல் சுகம்;
இல்லையெனேன்.
மெல்லக் கவிதையைத் தின்னுதல் இன்னும் சுகம்.
இல்லையென்பீரோ?
சப்பித்தின்ற கவிதை செரிக்கும்;
செரித்ததிற் பிறக்கும் சக்தி.
செரியா மிச்சம் என்ன செய்வீர்?

துளியும் மிச்சமின்றிக் கழிப்பேன் நான்.

கழிப்பறையிற் காகிதப் புரட்டல்
என் சுகம்.
பிடி தின்னுதல் போலத் துருவிக் கழித்தலும்.
கழிக்கும்போது கவிதை படித்தல்
இன்னும் சுகம்.

கவிதை சுகம்;
கழித்தல் சுகம்;
கழிக்கும்போது கவிதை துடித்தல் சுகம்.
கண்டதை உண்ணல்போலத்தான்
கடுக்குவதை நீக்குதலும்.

"என்ன, எதிர்க்கலாசாரமா?" என்பதாய்ச் சிலர்.
சொல்லத் தெரியவில்லை.
தேடவும் தோன்றவில்லை.

ஒற்றைச் சத்தம் உவப்பான தென்ற வரை என் எல்லை.

29, டிசம்பர் 2002 சனி.

சாதனை

2004-12-25T17:21:00.000-05:00

"முற்றத்து நிலவிலே பேசி முடித்தோம்"
என்றாக முன்னால்,
நிலவிலே மனிதன் &
முற்றத்தில் யுத்தம்.
"சரி, போய்க் குளிர்ப்
பனியிலே படரப்
பேசுவோம் மீதி;
வாருமேன் சோதரரே"
எனக் கள்ளப்பட
சிறுவள்ளத்துள்ளேனும்
வலை போட்டொளித்து
ஈரப்படாமலே
காவி வந்தோம்
மேற்கே,
கனத்த
சாதித்தலை

19, டிசம்பர் 2002 வியாழன்

விரல், தறி & வாதம்

2004-12-25T17:20:00.000-05:00

உளுத்த பலகையுள்
நாட்பட
நகர்கிறது நோய்க்கோழி;

நினைத்தும் நினைக்காமலும்
நடக்க முயல்கிறது,
கனத்துத் தூங்கும் கால்; துவண்டு
தள்ளிப்போம் மெல்லிய தூக்கலும்;
களரணமுனகல் ஊறி நனையும்
கணித்தறி. அறிவேன்; தோழன் அழுகிறான்.

'குளிர்' எழுதும் மொழியும்
முள்ளெரித்து என்பு தின்னும்.
எண்ணம் எழுத்திடை எரிசுவர்த்தடுப்பு;
மூட்டில் மோகித்து சூள்மூட்டும் மின்சாரம்.

சொல் உளறு முளையில் வலி கிளறு மிளிரூசி;
வீட்டுமன் முதுகென் வேகுவிரலாகிப்போகாதோ?

~~~

தூரப் போ புழுவே, தூர்ந்து போ!
வேண்டுமட்டும் வில்வாதப்படு;
இனியும் காட்டேன் ஏதும் முதுகு.
சொல் புரிதல் என் யாகம்;
காண் முன் மார்பு; கணை எய் சரம்;
கை தையத் தைய,
பையவேனும் தமிழ்
தட்டுவேன், தறிப்பேன்.

உள்ள மொழி, உருகி முறிதல் வரை
நொய்ய நொய்யக் கைக்கணிநெசவு.
பின்னு விரல் வேணுமென்றால்
பிணி விறைத்துச் சாகட்டும்;
ஆகா அப்பின்னும், ஆழ்விழி
அதிர்ந்தியங்கும் என் மூளை.

15, டிசம்பர் 2002 ஞாயிறு

அறுத்த அகவிதைக்கும் நட்ட விதைக்கும் நடுவில் முளைத்தவை

2004-12-25T17:18:00.000-05:00

நாட்படத் தோண்டிய கால்நக அழுக்கு;
அலறித்தூங்கும் அடுத்தவன் தொலைபேசி;
வேளை மாறிய வானொலி நடத்துனர்;
பசித்துப்படுத்த இரைப்பைப்புகைச்சல்;

ஆளைச் சுற்றிய ஈயக்குமிழில்
ஆழ நூல்போக பேனைக்கோல் ஓட்டை;
கையை எறிதல், கழுத்தை மடக்கல்-
எல்லைவிரித்தல் என்றுள் நினைத்தல்;
காலைப் பரப்பி ஆழத்தூங்கல்;
நனவைக் குழப்பிக் கனவென்று துரத்தல்
(என்று நனைய முதிர்கனவில் இருத்தல்);
கதவு தட்டலைக் காணாதிருத்தல்;
புதிய கவிஞனை வலையிற் தேடல்;
பழைய கடிதங்கள் மடித்தலும் கிழித்தலும்;
துழாவிய நகங்களைத் துளைக்கத் தவிப்பு.

தவிர்த்து நிமிர்ந்திருந்து
சாமான்பட்டியலில் சங்கீதக்கோர்ப்பு;
சாம்பார்ச்சட்டிக்கு அகவிச்சிட்டிகை.
பட்டினி தீர்க்கமுன், பட்டியல் பதிவு.

ஆறமுன் பரிமாறு.
புசிப்பதும் கழிப்பதும் பசித்தவன் பொறுப்பு.

13, டிசம்பர் 2002 வெள்ளி

மார்கழி_02- தலைப்பிலி 3

2004-12-25T17:17:00.001-05:00

எல்லாத்தெருவும் எனதென்றும் தெரிகிறது;
இல்லையென்றும் போல.
காண்கின்ற இல் பலதில்
கரைந்துபோயிருக்கும் முகப்பு

போகிறவீடெல்லாம் முன்னைப்புக்கோரில்
ஒருவரேனும் என் நண்பர்.
இருந்தும், தரிக்கமுடியவில்லை.

போக்கிற் கல்லெடுத்து
போம் வழி காணக் கட்டியதும்
எனதென்று ஏனோ இன்னும் தோன்றவில்லை.

"அழையாவீட்டின் பூட்டை
முறிப்பதுமட்டும் அநாகரீகம்.
தாழ்ப்பாள் தூங்காத தாழ்வாரம்,
வீட்டுக்கணக்கா? வீதிப்பரப்பா?"
-அலைஞனோடு தொடர்கின்ற
ஆட்டுக்குட்டிகள்.

தட்டாமற்போன கதவும்
தட்டித் திறக்க, புகாத வாயிலும்
படி பட்டுத் திரும்பிய புலமும்
இத்தனையாய் விரிகின்ற வீடெல்லாம்
போனதென் வாதக்கால்.
தட்டவும் திறந்தாகாத் தேசத்தின் வாசனை
தெரிந்ததென் நாசி.
முள்ளுக்காணிக்குள்ளும் சக்கரம் சுற்றிய பாதம்.

அப்படியாய் அலைகின்ற கூத்தாடிக்கும்
பிடித்த தெருவென்றும் உண்டு;
அடிக்கடி தட்டும் வீடென்றும்
அவ்வப்போது அடையாளம் தெரிவதுண்டு.

வரித்த புலி அலைச்சல் மட்டும்
இரைக்காய்ப் பை குறாண்டும்.

13, டிசம்பர் 2002 வெள்ளி

மார்கழி_02- தலைப்பிலி 2

2004-12-25T17:17:00.000-05:00

முன்னமர்ந்து பேச, முழுதாய் வருவதில்லை;
திக்கிக்குழறும் கொத்து மழைக்குட்டைப்பேத்தை
எகிறித்தத்தும்; திரியும் எங்கெங்கும் திக்கு.
அழிந்த முடிச்சுகளை அள்ளிமுடியமுன்
தெறித்த குண்டுக்குக் கண்டதெல்லாம்
தெரு; பட்டதெல்லாம் குறி.
பாடல் முகிழ்குது பையப்பைய.
குறியும் தெருவும் அழிந்த மலைப்பனியில்
ஒழுக்கென்றோடுது உள்மந்தை.

போம் வழிக்குப் புரிகிறது பொன் பிறை.
நடக்கிறேன் நான்.

13, டிசம்பர் 2002 வெள்ளி

மார்கழி_02- தலைப்பிலி 1

2004-12-25T17:15:00.001-05:00

நுனிநகம் பரபரத்துக் கிள்ளிப்போட்ட சொல்லோடு
துள்ளிக் குவியுது கூடை.
தேக்கிய தாகம் தீர்ந்தபின்
அள்ளக்கேட்பாரின்றி
புல்லுக்கோடுது அமுதம்
-அவதி.
ஊற்று வழிய வழிய உளறி நடக்கிறது உட்பாதம்.
மழை சமயங்களில் விடேனென்று பெய்கிறது;
வேட்டைத்தினவு வேறெப்போதோதான்
வீட்டுக்கு வருவேனெனத் திமிர்கிறது.

நடுவில்
மழை கரைத்த மொழியை
அழுகாமற் பூப்பது யார்?

13, டிசம்பர் 2002 வெள்ளி

அலைஞனின் வெள்ளாடு

2004-12-25T17:15:00.000-05:00

பின்னால் வந்த பூச்சிப்பயணிகளும்
பெருத்துப் பொதிமூட்டைப்பூதமாகிப்
புள்ளி எல்லைக்கப்பால்
பொரிந்து போனபின்னாலும்,
தரித்தவன் முகத்தைப் பார்த்து
வெறிக்கிறது வெள்ளாடு.

முடிந்த பயணக்கணக்குகளைமட்டும்
இருந்திருக்கவேண்டிய ஆள்கூறு,
சென்றிருக்கவேண்டிய திசை
அடித்தடித்து மாற்றிச் செய்து
களைத்துப்போனவனைக் கண்விலக்காது
இன்னும் இலை சப்பிக்
கவனித்திருக்கிறது வெள்ளாடு.

போகும் சூத்திரங்களை
மிதித்த சேற்றிலெங்கோ
சிந்தித் தொலைத்து
கடக்கின்ற பயணிகளைக்
கண்டு எண்ணிக்கொள்பவனை
எதிர்பார்த்துக்காத்திருக்கிறது
இன்னும் இந்த வெள்ளாடு.

கலைந்தவன் மூளைக்கு
ஆட்டின் முகந்தான் ஆறுதலென்றாலும்,
புத்தி கெட்டு
வெள்ளாடுகள் மட்டுமேன்
அறுந்த பட்டங்களுடன்
அலைந்து கொண்டிருக்கிறன?

கணக்குப்போடுவோனைக்
கழற்றிக் கடந்துபோகாதது
இந்த வெள்ளாடு ஒன்றுதான்.

முடியாயாத்திரைக்குறிப்பும்
தேய்த்தழித்த கணக்குப்பாசியும்
வழுக்க மனம்,
ஆட்டின் தெருத்தடுப்புத் தேடும்.

03, ஒக்ரோபர், '02

பிணந்தின்னியின் பிள்ளைபேரர்

2004-12-25T16:50:00.000-05:00

பிறப்பிலேயே சொன்னால்
விளப்பம் சுலபம்:
-பிணந்தின்னியின் பிள்ளைபேரர் நாமென்பேன்.

நாமென்றால்,
பிணந்தின்னி பெற்றதிலே
பிணந்தின்று பெற்றுப்போட்டதிலே
பிணந்தின்றோர் மட்டும் கணக்கு;

என்னைப்போன்றோர், கணக்கென்பார் சிலர்;
கணக்கிடார் பிறர்.

பெரும்பிணந்தின்னி,
உடன் தின்ற பிள்ளை,
உதவித் தின்ற பேரன்
பிரவேசிக்கப் பூசாரி
கைவேப்பிலைமோப்பம்.

பூசகரென்போர்,
ஆதியிற் பிறப்பித்தோர்;
அவரிடம் உரித்துப்பெற்றோர்;
பெற்றோரின் பிடிப்பிலுற்றோர்;
மிச்சமாய், பிணந்தின்னி பெற்றதிலே
பிணந்தின்னார்; தின்று பெற்றதிலே
இன்னும் தின்னார்.

தின்ற பிள்ளைக்கு, பேரருக்கு
தில்லை எல்லைக்குள்ளும்
கள்ளமாய்த் திரியக் காரியம் தெரியும்.

பிள்ளையர்க்குத் தில்லை முக்கியம்;
எல்லை பிறழாமல் இயங்கிப்போனார்;
எல்லாப்பூசகர்க்கும் இறங்கிப்போனார்.

பேரருக்குத் தில்லைவெளிச்சம் தேவையில்லை;
எல்லைக்கப்பால் வெளியில் எல்லையில்லா ஒளி;
தில்லைக்குட் போகமுன்னே திறந்து திரிந்த களி.

என்னைப் பிள்ளையென்றார் சிலர்;
பேரனென்றார் பிறர்.

உள்ளுக்கும் வெளிக்கும்
என்னைப்போலவே
எதையும் பேசமறுத்தார்
பிணந்தின்னி.

03, ஒக்ரோபர், 2002

பூச்சித்தேசத்தாருக்குப் பொதுவாக

2004-12-25T16:43:00.000-05:00

நெடுநாளாக,
நெருப்புவால் நீண்டு
இவன் நகர் சுற்றத்தாவும் என் பதிலை
சுண்டெலிச்சுருக்கிலேனும் கிறுக்க நினைக்கிறேன்;
சந்தைத்தெருமுடக்கில்
அதிரும் காலடிக்குப் அரைவிழி வெளித்து,
தலை பதுங்கி அயர்ந்து கொள்ளும்
பூனைப்பதில் அது.

உள்ள நாலு கல்லை உயரக்கடாசி
ஒன்றிங்கு அங்கு தொங்கத் துரத்தும்
இவனின் கைகளிற் சுண்டிப் பறித்து
சுற்றும் சிறார் கோணல் முகங் காணவும்
அங்கங்கு முளைத்து மயிர்முறுக்கி
அடங்கும்
ஆவல்.

எல்லாத்தெரு போகும் திக்கும் தன் இல்லென்பான்;
இல்லா இலக்கில் முட்திரி வைப்பான்; முளைத்தது தன்
மூக்குக்குப் பொருந்தாமல் முறித்துப்போடுவான்
விரலுக்கும் நாசிக்கும் ஊசிவலை பின்னலாம்...
...ஆயினும்,
சாடிக்காடியில் சஞ்சலித்துப் புகுந்திருக்கிறது கடிதம்.

நேற்றுநாளையிடை நெருக்கும்
இற்றைக்கொதிப்புத் தாவி
தீவாலைத் திரி சுற்றேலாத்தினங்கள்
வீட்டுத்தாழ்வாரங்கள்.

என்றாலும்,
"எல்லாமே என்னாலே" எனும் இவனுக்கு
என்றாவது இருந்து
எண்ணி எண்ணி அரிசி
எழுத்துப் பொறுக்கி
எழுதக்கூடும் நான்
இன்றியலா இராவணன்மீசைகளை.

02, ஒக்ரோபர் 2002

அடுத்தவள்மேற் காமம்

2004-12-25T16:42:00.000-05:00

பொய்யில்லை மெய்யாய்த்தான்,
கண்டார் கண்டாரோவென்றும்
காணாதார் காண்பாரோவென்றும்
காணாது கண்மூடிப் பூனையாய்,
போனவிடமெல்லாம் சட்டை சரியாய்ப்
பிரிக்கா மெத்தென்ற புத்தாளோடும்
கட்டிப்புரண்டேன்; பின், புரியமுன்னும்
அறியாதான்போற் பிரிந்தேன் வழி.

இவள்முன்னே அவளைப் புணர்ந்தேன்;
அவளறிய இவளைக் கை கவர்ந்தேன்;
எனக்கென்றாவளை இவள் எனாமல்,
இவர்கள் என்று இரட்டைப்பட
எதிர்ப்பட்டோருக்கெல்லாம்
சொல்லித் திரிந்தேன்;
அவளை அந்த வீட்டிலும்
இவளை இந்த வீட்டிலும்
இரு பேசாதென் றமர்த்திவிட்டு
இன்னொருத்தியோடு எல்லாத்திக்கும்
என்போக்குத்தெருவெங்கும்
இதழ் வருடி இமை தழுவி
எந்நேரமும் நான் அலைந்தேன்.

இவளையும் அவளையும்
இங்கில்லாப்பொழுது
எவனாவது தொட்டானா
என்றறியவும் என்னாட்களை
அவளுக்கு அங்கு, இவளுக்கு இங்கு
என்று பின்னிருத்தி,
தொட்டான் தொடாதான்
உற்ற தொடுப்புகளையும்
ஒருதரம் தொட்டுப்பார்ப்போம்
என்றுளைந்து முயன்றேன்.

எட்டிப்பார்த்தபோதெல்லாம்,
எனதில்லாள் எவளானாலும்
எனதில்லாள் மேலானாளாய்த்
தெரியத் தெரியத் தொட்டுத்
தழுவென்றது உளம்; தட்டிப்
பாரென்றது விரல்.

கலைந்தது கருத்து; புலையானது போக்கு;
கண்ணுக்கும் கைக்கும் கட்டுப்படாததாம்
அடுத்தவனுடனுள்ளாள் மேலான முதற்காமம்.
ஆழ முழுகித் தழுவிப் படித்து முடித்தவள்
உடன் உள்ளாளும் அவள் முன்னாளும் னாலும்,
முடிக்க முடியாதாளானாலும் சில பக்கம்
விரிக்கக்கிடைக்காளோ என ஆனாள்,
கண்ட, கடை விரிந்த சிமிட்டக்
கண்ணுள்ள சிங்காரி ஒவ்வொருத்தியும்.

அறக்கற்புக் கெட்டுச் சரிந்தாலும்,
சாதி களைசொட்டிப் பிரிக்காது
கண்கண்ட கடைக்கண்ணிக்
கணணிகளை,
விரல் தொட்டுத்தழுவாமல்
தறிதட்டிச் சொருகாமல்
ஓரெழுத் தேறிக் கட்டிப்புரளாமல்
விட்டுப்போகவிடாதாம்
கழுதை வயசிலும்
விடலை மனசு.
;-))

13, மே '02, திங்கள் 21:09 மநிநே.

நகர்

2004-12-25T16:41:00.000-05:00

வசித்த எல்லா நகர்களும் குறைந்ததொரு
கொடுங்கோலனைப் பிரசவித்ததானவை.
நடுமத்தியானத்திலே எருமைத்தோல் முதுகைக்
காட்டிக்கொண்டு பிறந்து தொலைக்கும்
குறுங்கிய கொடுங்கோலர்களுக்கும் அவை பூமி;
பின்னிரவின் பூட்டிய கதைவைத் துளைத்துக்
குத்துக்குருதி கசியாமல் ஊசி ஊடுறுத்துக் கழியும்
துளிநாசிநுனிக் கடுங்கோலர்களும் அடங்கும்
எல்லா நகர்களிலும் ஆனதெம் எல்லோரினதும் வாசம்.
தோலும் ஊசியும் பறையும் துளையுமாய்ப்
போன, போகிற பின் முன் பகலிரவுப்போதுகளில்
இந்த நகர் எந்த நகருக்கும் நல்லதில்லை;
சென்ற நகர் இந்த நகருக்குக் கெட்டதில்லை.
முரட்டுத்தோலும் முள்ளூசியும்
ஆவிசோரும் வரை காவித் திரி;
கழி பொழுது; அழி நிலை.

12, மே '02 ஞாயிறு 16:16 மநிநே

மேம்படுத்துகை

2004-12-25T16:39:00.000-05:00

இந்த முறை சென்றபோது
எல்லோரும் வந்திருந்தார்கள்.
"காணவில்லை; காணவில்லை"
என்று கண்முன்னே தேடினார்கள்.
"இங்கே; எங்கே?"
நானைச் சொல்லி,
இவரெவர் ஞாபகத்தைப்
பொருத்திப் புறப்பட்ட போது,
அடுத்த முறைக்குப் பிரித்துப்
படிக்காமற் கொட்டிப் பிறிதள்ள,
அடுக்கி வந்தேன் செய்தி.